Αύγουστε καλέ μου μήνα...

 Καλημέρα καλοί μου άνθρωποι!

Αύγουστε καλέ μου μήνα να'σουν δυο φορές το χρόνο!

Μπήηηηκαμε και στον Αύγουστο λοιπόοοοον...!

Τι καλά!

Τι γίνεται τον Αύγουστο;

Μελτέμια, κόσμος, κίνηση, αυτοκίνητα, χαμός!

Τι γίνεται στο καφενείο τον Αύγουστο... ή μάλλον τί δεν γίνεται;

Ανεξαρτήτως εποχής, δεν αλλάζει τίποτα!

Δεν αλλάζει το μενού!

Δεν αλλάζουν οι τιμές!

Δεν αλλάζουν τα τραπεζοκαθίσματα!

Δεν αλλάζει ο χώρος του μαγαζιού!

Τι εννοώ;

Εννοώ μάστορα ότι όσοι χωρούσαμε πρίν τον Αύγουστο, τόσοι χωράμε και τώρα. Δεν βγάζουμε άλλα τόσα τραπεζάκια και καρέκλες για να "φουλάρουμε" τον Αύγουστο.

Επειδή όμως αυτήν την περίοδο έρχονται και ντόπιοι, φίλοι, συγγενείς και άνθρωποι του χωριού, θα πρέπει κάπως να βολευτούμε όλοι χωρίς να αφήσουμε κανέναν παραπονεμένο (όχι πολλούς τουλάχιστον).

Αυτό λοιπόν μάστορα σημαίνει ότι:

1. Αν θέλεις να κάνεις κράτηση, θα πρέπει να με πάρεις τουλάχιστον μία μέρα νωρίτερα (το αργότερο).

2. Πρέπει να κάνεις κράτηση! Ειδάλλως δεν θα βρεις να κάτσεις...

3. Όχι, δεν θα κάτσεις στις πεζούλες, στον πλάτανο, στο ναό κλπ, διότι... αφενός δεν είναι δυνατόν να σε σερβίρω στα πατώματα... αφετέρου θα πρέπει να φτάσουν τα πιάτα, ποτήρια, μαχαιροπήρουνα, φαγητά, ποτά κλπ για όσους κάθονται σαν άνθρωποι στα τραπέζια... 

Κι αν το καλοσκεφτείς, θα θυμηθείς ότι ο χώρος ο έξω, είναι αντίστοιχος με τον χώρο τον μέσα... Και το μαγαζάκι μας διαθέτει τόσο εξοπλισμό και δυναμική, όσο για να εξυπηρετήσει τόσο κόσμο. 

Πράμα που με απλά λόγια σημαίνει ότι... άπαξ και έρθεις έτσι "χύμα", πολύ πιθανόν να μην μπορέσω να σε σερβίρω ούτε νερό...

4. Όταν μάστορα κανείς κράτηση, να μου λες και για τα παιδιά. Όχι μόνο τους ενήλικες! 

Μου λέει ο άλλος ότι είναι 5 άτομα και σκάει μύτη με 5 ενήλικες + 4 παιδάκια! 

Και τα παιδάκια;

Που θα κάτσουν τώρα τα παιδάκια;

Στο πάτωμα;

Οκλαδόν;

Τιμωρία;

Έλα Παναγία μου...

5. Όταν στέλνεις φίλους σου, ενημέρωνε τους για τα παραπάνω (και τα παρακάτω), ώστε να γλιτώσουν την όποια έκπληξη ή ταλαιπωρία! Μην έρχονται τζάμπα τόσο δρόμο οι άνθρωποι και αντί για φαι, φάνε πόρτα... Αμαρτία είναι...

6. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις! Το "έλα μωρέ... τον ξέρω το μάστορα.. κάπου θα βολευτούμε" κλπ... Δεν! Όχι! Νόου! Νάϊν! Νιέτ! Νοτ! Νίξ! Δεν ισχύουν αυτά τα πράγματα!

7. Δεν αλλάζει το μενού!

Δεν υπάρχει η δυνατότητα να μαγειρέψω κάτι έξτρα, διαφορετικό, βιγκαν, κλπ... Ιδίως τέτοια εποχή! 

Ότι έχει η κουζίνα, αυτό είναι. Τέλος! 

Ανάμεσα στα πιάτα, συνήθως υπάρχουν και μερικά για χορτοφάγους. Συνήθως... όχι πάντα! 

8. Μην ξεχνάς μάστορα ότι πρόκειται για καφενείο.

ΚΑΦΕΝΕΙΟ! 

Όχι ταβέρνα!

Όχι μεζεδοπωλείο!

Όχι εστιατόριο!

Όχι μπάρ!

Όχι ρεστοράν!

Όχι! Όχι! Όχι!

Καφενείο με ότι αυτό συνεπάγεται λοιπόν...!

9. Φαγητά!

Το έχουμε ξαναπεί αλλά είναι σημαντικό και πρέπει να το υπενθυμίσω. Δεν παραγγέλνει κανείς φαγητό! 

Το καφενείο ανοίγει καθημερινά εκτός Δευτέρας μετά της 19:00. Τα φαγητά/μεζεδάκια κλπ, σερβίρονται μετά της 20:00.

Τα μεζεδάκια είναι έκπληξη! Δεν παραγγέλνει κανείς φαγητό. Σου φέρνουμε διάφορα μεζεδάκια μέχρι να μας πεις "στοπ"! (Αν υπάρχει αλλεργία σε κάτι εννοείται πως θα μας το πεις εγκαίρως)

Σε κάθε περίπτωση (είτε για καφεδάκι είτε για μεζεδάκι), θα πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί επικοινωνία (τηλέφωνο , sms, Viber, κλπ) ώστε να ελέγξουμε τη διαθεσιμότητα και να κρατήσουμε τραπεζάκι ( όπως είπαμε και παραπάνω, έχουμε μόλις 4 τραπεζάκια... Οπότε εύκολα το καταλαβαίνεις)

10. Πάρκινγκ! Δεν υπάρχει "πιο εύκολος, κοντινός, κλπ δρόμος"! Μην δοκιμάζεις να μπεις σε χωματόδρομους, αυλές σπιτιών κλπ. Ο δρόμος είναι πάνω εκεί που έχει άσφαλτο και εκεί θα παρκάρεις το όχημα σου. Θα περπατήσεις δέκα λεπτά και θα φτάσεις. Δεν είναι τίποτα τραγικό... 

Μην το κάνουμε θέμα τώρα αυτό ρε μάστορα...

Εμείς που ζούμε μόνιμα εδώ, τι να πούμε δηλαδή;

11. Προαιρετικό (;)... Όταν έρχεσαι ή/και όταν φεύγεις από το καφενείο μάστορα... Να λες μια καλησπέρα/καληνύχτα, κάτι μάστορα, ε... Είναι ζήτημα αρχής, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς... 

Εδώ, είμαστε ένα μικρό χωριό... Μια χούφτα άνθρωποι... Μια καλησπέρα, μια καληνύχτα καλό είναι να τη λέμε... Τι λες κι εσύ;

Πες την κι ας πέσει χάμω...

Αυτά που λες μάστορα!

Ξέρω ξέρω... Πολύ πληροφορία... Σεντόνια και τέτοια... Ναι ναι ναι!

Δε πειράζει! Να διαβάζεις, να τα ξέρεις, να μη μου λες ότι δε στα είπα!

Αυτά που λες μάστορα!

Τα φιλιά... την αγάπη μας και καλή αντάμωση στους Μύλους λοιπόν!