Καλησπέρα αγαπητοί συγχωριανοί!
Και κάπως έτσι ξεκίνησε η μέρα...
Με αυτό το "γράμμα":
"Καλησπέρα σας.
Θα ήθελα να σας επισημάνω ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα που αντιμετωπίζουμε στους Μύλους (Μελάνων), και να ζητήσω την βοήθεια σας.
Ορισμένοι κυνηγοί ρίχνουν τουφεκιές, σε πολύ κοντινή απόσταση από τα σπίτια των Μύλων και από το καφενείο.
Το αποτέλεσμα;
* Δεν μπορούμε να ηρεμήσουμε!
* Είμαστε από το χάραμα στις δουλειές μας και πέφτουμε στο κρεβάτι και τιναζόμαστε από τα τουφέκια!
* Τα σκάγια πέφτουν στα κεφάλια μας, στα παράθυρα , τις αυλές μας και μέσα στους καφέδες και τα φαγητά μας!
* Κόσμος, πελάτες και παιδιά που βρίσκονται στο καφενείο τρομάζουν! Διαμαρτύρονται και ορισμένοι μάλιστα φεύγουν!
Για όνομα του Θεού!
Δυστυχώς παρόλο που έχουμε ζητήσει επανειλημμένα να μην κυνηγάνε σε τόσο κοντινή απόσταση από τα σπίτια και να μην στοχεύουν προς αυτά... οι κυνηγοί εξακολουθούν να ρίχνουν!
Και κοντά! Και προς τα σπίτια!
Δεν έχω καμία διάθεση ούτε να βγάζω το λαρύγγι μου από τις φωνές κάθε τόσο ούτε να αρχίσουμε να φωνάζουμε τις αρχές και να χαλάμε τις καρδιές μας.
Υπάρχουν νόμοι και όρια. Δεν είναι προβλεπόμενη απόσταση αυτή που να φτάνει σε σημείο να κοντεύουν να μας βγάλουν τα μάτια με τα σκάγια...
Δεν είναι δυνατόν να μην μπορώ να δουλέψω στο καφενείο από χαμό που γίνεται από τις τουφεκιές σε απόσταση αναπνοής από το μαγαζί! Να πέφτουν τα σκάγια στους καφέδες και στα κεφάλια των ανθρώπων;;; Θα τρελαθούμε εντελώς;;;
Δεν έχω κανένα πρόβλημα με τους κυνηγούς αλλά θα πρέπει να σεβαστούν το χωριό μας! Δόξα το Θεό ολόκληρο Φλεριο, Κάμπωνες, Καλυβάς ολόκληρο βουνό έχει σημεία να πάνε χωρίς να τους ενοχλεί κανένας ούτε να ενοχλούν κανέναν.
Μα να ρίχνουν μέσα στο χωριό;;;
Αυτό που συμβαίνει είναι απαράδεκτο!!
Σας παρακαλώ πάρα πολύ να επιληφθείτε του θέματος και να με ενημερώσετε και για τα μέτρα που σκοπεύετε να πάρετε, ώστε να ξέρουμε πως να ενεργήσουμε κι εμείς οι κάτοικοι.
Για του λόγου το αληθές σας επισυνάπτω φωτογραφίες από σκάγια που μάζεψε ο Σταύρος μετά από 2 μόλις ντουφέκιες που έπεσαν στην αυλή του σπιτιού του, την Κυριακή το μεσημέρι - απόγευμα.
Μετά από λίγα λεπτά και παρόλο που τους φωνάξαμε και τους ζητήσαμε να σταματήσουν να στοχεύουν προς το χωριό, έπεσαν τόσες βολές που νόμιζες ότι βρισκόμαστε σε εμπόλεμη ζώνη!!!
Με λίγα λόγια μας έγραψαν στα παλιά τους τα παπούτσια...!
Περιμένω απάντηση σας και ένα τηλέφωνο επικοινωνίας (πέρα από το σταθερό τηλέφωνο)
Ευχαριστώ πολύ.
Με εκτίμηση,
Γαβριήλ Α. Κονδύλης
Ευχαριστώ πολύ.
Μπλα μπλα μπλα..."
Αυτά όσον αφορά τους κυνηγούς. Επειδή ο κόμπος έφτασε στο χτένι έπρεπε να στείλω ένα μήνυμα στον κυνηγετικό σύλλογο τουλάχιστον μήπως και κάτι αλλάξει επιτέλους!
* Όποιος άλλος επιθυμεί μπορεί να στείλει (εγώ έστειλα στον σύλλογο στο: ksnaxou@gmail.com )
Άμα είμαι μόνος μου, το πιθανότερο είναι ότι... θα με γράψουν... Να μιλήσετε κι εσείς!
+
Ότι, ζήτησα από τον κύριο πρόεδρο της κοινότητας μας, να μας ενημερώσει τι πρόκειται να συμβεί με αυτό το "άχρηστο" αυτό έργο (μέχρι στιγμής) που πραγματοποιείται με... τα κολωνάκια που έβαλαν τάχα μου για προστασία, τα οποία έχουν στενέψει και περιορίσει τον χώρο ακόμα περισσότερο απ' ότι ήδη ήταν και χωρίς να προσφέρουν και κάποια ουσιαστική προστασία!
'Όσο για το χώρο στάθμευσης (πάρκινγκ - γκαράζ - όπως θέλετε πείτε το...) δεν το βλέπω να γίνεται πραγματικότητα για να είμαι ειλικρινής...
"Και πάρε σε παρακαλώ πολύ τηλέφωνο όταν μπορείς να μου πεις τι γίνεται με το δρόμο και το πάρκινγκ γιατί με τα κολωνάκια που είδα πρίν λίγες μέρες όπως μπήκαν εκεί τα πράγματα έχουν γίνει χειρότερα απ'ότι ήταν πριν..."
Ένα "έργο"... θεέ μου... Κατά την προσωπική μου άποψη πρόκειται για ένα ανόητο κατασκεύασμα... με κολωνάκια που τοποθετήθηκαν απλά και για τα μάτια του κόσμου, μόνο και μόνο να μας πουν ότι κάτι κάνουν και για εμάς, για το χωριό! Χαντρούλες και καθρεφτάκια για τους ιθαγενής των Μύλων... Απλά! Όχι μόνο δεν μας εξυπηρετεί σε τίποτα όλο αυτό αλλά αντιθέτως, μας δυσκολεύει κιόλας, καθώς στερεί τουλάχιστον τα 2/5 (μην πω τα 3/5 και περισσότερες) από τις θέσεις στάθμευσης που ήδη υπάρχουν (κακήν κακώς - όπως αυτές υπάρχουν)
Επίσης να αναφέρω:
Ότι χαρούμενα ανέμελα σκυλάκια εξακολουθούν να ξαμολιούνται πρωί - μεσημέρι- απόγευμα - βράδυ, χύμα στο κύμα στο χωριό και πρέπει να έχουμε το νου μας μετά για να μην πατήσουμε τα περιττώματα τους και τα διασπείρουμε εις οίκον, αυτοκίνητον κλπ κλπ...
Ρε παιδιά για όνομα του θεού... Αμάν βρε παιδιά! Αμάν! Ξαμόλατα ρε μάστορα! Ξέρουμε τώρα για ποιανού τα σκυλάκια μιλάμε! Μεταξύ μας τα λέμε τώρα! Δεν υπάρχει λόγος για παρεξήγηση... Εδώ ζώ και τα βλέπω καθημερινά! Μην κάνουμε τα κορόιδα.. τι θα γίνει τώρα; Θα πρέπει και να τα καθαρίζω; Τα δικά σου; Όχι ρε μάστορα! Εγώ γιατί βγάζω το σκύλο μου με φαράσι και σακουλάκι και καθαρίζω δηλαδή; Κι εσύ μου ξαμολάς 2 σκυλάκια και πέρα βρέχει...;;; Όχι ρε μαστορα, δε πάει έτσι! Ξαμόλατα! Δε σου λέω, έχουν ανάγκη τα ζωάκια! Να τρέξουν, να το χαρούν, να το νιώσουν, να ξεδώσουν! Τράβα απο πίσω όμως κι εσύ μαζί τους και καθάριζε! Γιατί δεν τα ξαμολάς στο χωράφι σου;;; Γιατί στο δικό μου χωράφι; Γιατί στο δρόμο του χωριού;;;
Με εκτίμηση, ο μάστορας...
