Πώς να μην σε συγκινήσουν άμα οι επισκέπτες σου... σου λένε λόγια όπως αυτά:
"Λες και είμαστε Κυριακή στο χωριό"
"Όταν μπαίνουμε σε αυτό το μαγαζί, είναι λες και μας βάζετε στο σπίτι σας"
"Το φαγητό είναι σαν να το μαγείρεψε η γιαγιά ή η μαμά"
"Σπιτικό φαγητό"
"Σαν να είμαστε επίσκεψη σε φίλους/συγγενείς"
"Πιο πολύ μοιάζει σα να μπήκαμε σε σπίτι παρά σε μαγαζί"
"Πόσο απλά πράγματα"
Είδες τελικά βρε μάστορα...;
Τα απλά πράγματα είναι που έχουν σημασία τελικά... Αυτά είναι που μας λείπουν. Τα απλά και ανθρώπινα πράματα.
Τα πολλά δεν έχουν σημασία μάστορα. Τα πολλά είναι περιττά.
Ξέρω, ξέρω.. το έχουμε ξαναπεί. Δε πειράζει, ας το ξαναπούμε να μην το ξεχνάμε.
Λοιπόν μάστορα... Θεού θέλοντας και καιρού επιτρέποντας, το καφενείο αυτές τις μέρες θα αρχίσει να ανοίγει πότε - πότε.
Το κάθε πότε και το τί θα σερβίρεται: άγνωστο
Πόσοι χωράμε: λίγοι αλλά... όλοι οι καλοί
Γι'αυτό λοιπόν να θυμάσαι να παίρνεις κάνα τηλέφωνο ή να στέλνεις κάνα μήνυμα προτού ξεκινήσεις να έρθεις κατά 'δω. Τα γνωστά δηλαδή!
Τα φιλιά και την αγάπη μας από τους φανταστικούς Μύλους!