Μύλοι Νάξου (Μελάνων)
Ένα πανέμορφο, μικρό, ημιορεινό χωριουδάκι ξεχασμένο από το χρόνο και από… όλους (τελικά)!
(Μια ωραία φωτογραφία)Εδώ και χρόνια τα συζητάμε ξανά και ξανά τα προβλήματα που αντιμετωπίζει αυτό το μικρό χωριό.
Με ποιους τα συζητάμε; Μεταξύ μας εννοείται… αλλά και με τους αρμόδιους φυσικά!
Πάμε να δούμε ορισμένα από αυτά:
1. Δεν υπάρχει κάδος απορριμμάτων.
Ξέρετε τι ακούω ως δικαιολογία;
"Κι αν μπει κάδος απορριμμάτων, ποιός θα μαζεύει τα σκουπίδια μετά"...
Καλή δικαιολογία, δε λέω… αφού ο δρόμος θυμίζει σαφάρι, ποιος θα μπορεί να έρθει;
Έφτιαξα 3 κάδους και τους μοίρασα στο χωριό. Κι επειδή δεν θέλουμε να βρωμήσει το χωριό μαζεύουμε εμείς τα σκουπίδια όλου του χωριού… αν όμως μπορούμε εμείς να φτάσουμε… εσείς γιατί δεν μπορείτε;
Μήπως γιατί εμείς μεν φτάνουμε αλλά αναγκαστικά (γιατί ζούμε εδώ) σπάμε και τα αμάξια μας;
Κι ως πότε δηλαδή θα τα μαζεύουμε εμείς; Επ αόριστον; Επ άπειρον;
Μήπως αν σουλουπωθεί αυτός ο δρόμος, θα ήταν πιο εύκολα τα πράγματα;
(Οι αυτοσχέδιοι κάδοι μας)
2. Ο ναός είναι σπασμένος σε αρκετά σημεία και χάνεται νερό, γλιστράει και πέφτει ο κόσμος κάτω… Η καημένη η κοντοχωριανη μας έπεσε και σακατευτηκε! Χτύπησε το κεφάλι της, έσπασε κόκκαλα! Με μπαστούνι είναι από τότε! Δεν έχει ξαναπατήσει στο χωριό από τότε…
Γιατί;;;
Τα έχουμε πει τόσες φορές!
Έχουν αρχίσει να υποχωρούν τα τσιμέντα σε κάποια σημεία. Θα γίνει καμιά καθίζηση και θα τρέχουμε. Θα μείνουμε χωρίς πέρασμα! Θα χτυπήσει (ξανά) κάνας άνθρωπος! Θα γκρεμιστεί το εκκλησάκι!
(Σημείο που έχει σπάσει ο ναός και τρέχει το νερό... "ζωντανό")
3. Ο σωλήνας της αποχέτευσης είναι επικίνδυνα εκτεθειμένος! Εκτός του ότι πέφτουν κομμάτια τσιμέντου, πέτρες κλπ και μπορεί να πέσει κάποιος από εκεί…
Άσε που αν τύχει και περνάει κάποιος από κάτω μπορεί να του έρθει καμιά κοτρώνα στο κεφάλι… Εκτός του ότι πρόκειται για άθλιο θέαμα… άπαξ και σπάσει η σωλήνα, θα μας φάει η βρώμα!
Δεν είναι ότι δεν το πήραμε χαμπάρι!
Το βλέπουμε, το ξέρουμε και ζητάμε να γίνει κάτι εδώ και χρόνια!
Τίποτα…
(Κεντρική σωλήνα αποχέτευσης)
4. Η Πυροσβεστική φωλιά είναι σάπια, άδεια και επίσης επικίνδυνη! Μια πυροσβεστική φωλιά σκουριασμένη που παραπαίει δίπλα στο ναό… που περνάει κόσμος και παίζουν παιδιά… άδεια! Χωρίς μάνικα… ένα άσχημο, αταίριαστο και άχρηστο (πλέον) πράγμα…
Εδώ που βρισκόμαστε αν (χτύπα ξύλο) πάρει καμιά φωτιά θα καεί όλο το χωριό!
Πρέπει να φτιαχτεί!
5. Ο πυροσβεστικός κρουνός επίσης έχει διαρροή…
Πρέπει να φτιαχτεί!
(Διαρροή κρουνού)
6. Οι σωλήνες - λάστιχα του νερού είναι σχεδόν "πεταμένα" έξω από τα σπίτια εδώ και πόσα χρόνια πέντε; Εφτά χρόνια; Για πόσο καιρό θα είναι ακόμα σε αυτό το χάλι;
Το νερό που πάει στα σπίτια μας…
Στις βρύσες μας…
Το νερό που πίνουμε…
Ντροπή...
(Σωλήνες - λάστιχα και δουλειές... μερακλήδικες)
7. Στο δίκτυο ύδρευσης επίσης, υπάρχουν ακόμα σιδηροσωλήνες που δεν έχουν αλλαχθεί.
Έξω από του συγχωρεμενου του "τάδε", η βρύση έχει διαρροή κι έχει γίνει μια γλίτσα, μια αηδία.
(Άντε να πείσεις τον άλλον τώρα ότι το νερό αυτής της βρύσης πίνετε...)
8. Σε δρόμους - μονοπάτια δεν έχει γίνει καμία συντήρηση ή βελτίωση. Και δεν μιλάμε για μια φορά το χρόνο που παράλληλα με τον καθαρισμό του υδραυλακα κόβονται και τα χόρτα στις παρυφές του αλλά για βελτίωση… γίνεται κάτι;
9. Ο φωτισμός είναι ανεπαρκές σε πολλά σημεία. Να τα αναφέρουμε εδώ;
10. Υπάρχουν σημεία επικίνδυνα που δεν έχει παρθεί κάποιο προληπτικό μέτρο προστασίας (φωτισμός, κάγκελα, κλπ). Χρόνια ακούμε για την τοποθέτηση αυτών των κορμών… αλλά τίποτα!
11. Κλαριά δέντρων "απειλούν" ανά πάσα στιγμή να αφήσουν το χωριό χωρίς ρεύμα, τηλέφωνο και ακόμα χειρότερα να προκληθεί πυρκαγιά
12. Ο κάλαμος από τους Μύλους έως το ποτάμι έχει πάρει διαστάσεις Αμαζονίου
13. Ο δρόμος ο πάνω από το Κουρνοχώρι... Από του Νικολή ως πιο πέρα από του Μουσάτου, μέχρι στο νεκροταφείο θυμίζει ναρκοπέδιο από τις λακούβες κ τα μπαλώματα.
14. Το στενό δρομάκι που ενώνει Μύλους - Κουρνοχώρι είναι παραμελημένο και έχει υποστεί διάβρωση σε σημείο να είναι έως και επικίνδυνο αλλά και να καταστρέφονται στην κυριολεξία τα αυτοκίνητα ή οι μοτοσικλέτες των κατοίκων και των επισκεπτών του χωριού.
Σκάνε λάστιχα, σπάνε τα πλαστικά του αυτοκινήτου, οι καθρέπτες, το χρώμα γεμίζει με γρατζουνιές… γίνονται άχρηστα από τις γρατσουνιές!
Καταπονούνται βάναυσα αναρτήσεις, σασμάν, προφυλακτήρες, καθρέπτες, πλαστικά...
Να σου δείξω το αυτοκίνητο μου πως έχει καταντήσει μετά από 3 χρόνια… Θέλει χιλιάρικα για να φτιαχτεί εξ αιτίας του δρόμου αυτού και δεν υπερβάλλω καθόλου! Καμία υπερβολή!
Όποιος περνάει αυτό το δρόμο πρέπει να επιλέξει… Αυτός δεν είναι δρόμος… αυτό είναι πιστά off road…
"ή θα γρατζουνισω το αμάξι ή θα ρισκάρω… να πάω σύριζα στο γκρεμό και πάλι θα το γρατζουνισω αλλά κάπως πιο λίγο… αλλιώς θα πέσω στο γκρεμό…"
(κάπως έτσι...)
(σύριζα...)
Δε συζητάμε να είναι νύχτα...
Δε συζητάμε για σημεία που έχουν σπάσει οι τραφοι ή που έχουν "φουσκώσει" κι έχουν πάρει τόση κλίση προς το δρόμο που πιάνεται η ψυχή σου όταν περνάς δίπλα τους…
Υπάρχει κι άλλος δρόμος;
Της δεξαμενής;
Να θυμηθούμε εκείνο το χαντάκι σε εκείνο το δρόμο που σε ορισμένα σημεία έφτανε σε βάθος 15 πόντους κι έπεφτε η ρόδα μέσα και έκανε λάστιχα και ζάντες φιτίλια;
Μαλλιασε η γλώσσα μας να παρακαλάμε να φτιαχτεί πρίν διαλύσουμε τα οχήματα μας… κι εκεί λακούβες, κλαριά κλπ συν τα εκατόν - τόσα σκαλοπάτια ώσπου να φτάσεις… δεν είναι επιλογή ακριβώς λοιπόν…
Κι εκεί μια από τα ίδια…
Στον αμαξωτό; Άντε πάλι σκαλοπάτια! Αμέτρητα σκαλοπάτια! Πολύ ωραία διαδρομή! Αλλά είναι ωραία αν κάνεις βόλτα! Αν κάνεις εκδρομή! Όχι να ζεις και να δουλεύεις εδώ! Δεν μπορείς να κουβαλάς στα χέρια, στην πλάτη ψώνια, εξοπλισμό κλπ από τόσα σκαλοπάτια!
Και η στάθμευση; Που θα παρκάρουμε;
Πόσοι χωράμε κι εκεί; Δύο; Τρεις; Οι υπόλοιποι; Να πάρουμε γαϊδουράκια;
15. Στην ανηφόρα του Τουλουπη πρίν από λίγα χρόνια πρέπει να μπήκε κάποια σωλήνα.
Καλά έκανε! Αφού έπρεπε να μπει, καλά έκανε και μπήκε! Μόνο που μπήκε κάπως… "ρηχά"; Τέλος πάντων… Εκεί λοιπόν έπεσε από πάνω τσιμέντο για να καλύψει τη σωλήνα…
Αυτό το τσιμέντο όμως έγινε σαν σαμαρακι!
Ήτανε που ήτανε δύσκολο σημείο, μετά από αυτό άπαξ και την πάρεις λίγο πιο κλειστά τη στροφή το αμάξι σηκώνεται διαγώνια, οι 2 τροχοί στον αέρα και φεύγει πίσω! Δε συζητάμε δε να βρέχει κιόλας…
Θα πάει κανένας από κάτω καμιά ώρα και θα έχουμε άλλες περιπέτειες...
16. Είπαμε να κάνουμε μια προσπάθεια να μπει η Νάξος και οι Μύλοι στους παγκόσμιους χάρτες μεταξύ 10-20 πόλεων - δήμων σε ολόκληρο τον κόσμο. Έτοιμο πράγμα να το πω λαϊκά σερβιρισμενο στο πιάτο!
Αυτό είναι κάτι πολύ καλό και για τους Μύλους και για τις Μέλανες και για τα γύρω χωριά και για ολόκληρο το νησί, το Δήμο, την Περιφέρεια…
Κι αντί να δούμε κάποια κίνηση, ενδιαφέρον, βοήθεια... Τίποτα… δυστυχώς τίποτα… καμία συγκίνηση… κανένα ενδιαφέρον…
(Κι έρχεται και κάποιος ανισόρροπος και μας κλέβει κι ένα υψέλι…)
Αλήθεια, σε αυτό γιατί δεν έχουμε δώσει σημασία; Δεν μας ενδιαφέρει; Το ότι πρόκειται να προσελκύσει επισκέπτες από όλο τον κόσμο και ο Δήμος και ολόκληρο το νησί θα επωφεληθούν από αυτό… δεν μας ενδιαφέρει; Κι αν θεωρούμαι γραφικός, έχω πολλά παραδείγματα να αναφέρω επ αυτού, από ευρωπαϊκές πόλεις και μέρη του κόσμου που τα πάνε εξαιρετικά πάνω σε αυτό!
17. Καθαρισμός. Έλεγα ότι το Πάσχα θα περνούσε κάποιο συνεργείο του Δήμου, να καθαρίσει...
Λίγο να καθαρίσει! Όχι πολύ! Τα βασικά! Δεν είναι δα οι Μύλοι και κάνα τεράστιο χωριό!
Να καθαρίσει το δρομάκι του χωριού από τα χόρτα κλπ και να πιάσουμε μετά κι εμείς να ασβεστωσουμε, να είναι όμορφα και καθαρά.
Τίποτα! Κανείς!
Τώρα έρχεται η πρωτομαγιά (σκεφτόμουν πριν λίγες μέρες)
Θα έρθει ο σύλλογος να κάνει γιορτή…
Και… μάντεψε! Ήρθαν! Ποιος τους έστειλε; Ποιος έστειλε αυτά τα προκομμενα παλικάρια που έκοβαν τα μισά από τις παρυφές του μονοπατιού, τα άλλα μισά δεν τα έβλεπαν, πετούσαν τα χόρτα στα περιβόλια και το ναό μέχρι που έφραξε και έκοβαν τα… λουλούδια από τις γλάστρες!!! Επαγγελματικές υπηρεσίες το δίχως άλλο…
(Στην τελευταία φωτογραφία τα αγκάθια έρχονται στο ύψος του λαιμού... Είναι θαύμα πως δεν έχουμε βγάλει κάνα μάτι ως τώρα...)
18. Ο ναός… ξανά ο ναός, ναι! Πέρα από τα σημεία που έχει σπάσει είναι και το θέμα του καθαρισμού του ναού.
Γιατί μόνο μια φορά το χρόνο; Δεν καταλαβαίνω… γιατί να γίνεται πιο τακτικά ο καθαρισμός του ναού;
Πρέπει τα βρύα, ξύλα, φύλλα, καλάμια και ότι άλλο κατεβάσει το νερό να μένει μέσα έναν ολόκληρο χρόνο, μέχρι που να φράξει εντελώς; Κάθε χρόνο, με κάθε βροχή, τρέχουμε να τον ξεμπλοκάρουμε γιατί αλλιώς έχουμε υπερχείλιση…
Και τι έγινε;
Τι έγινε;
Να αναφέρω ένα παράδειγμα:
Σε σημείο που ο ναός έχει σπάσει (εκτός του ότι η πλάκα κουνιέται και είναι επικίνδυνο να χτυπήσει κάνας άνθρωπος), κάθε τόσο το νερό υπερχειλίζει… όταν δε βρέχει κιόλας η υπερχείλιση είναι δεδομένη…
Και τι έγινε;
Ε, λοιπόν αυτό το νερό καταλήγει να τρέχει εκτός του υδραυλακα με αποτέλεσμα να "τρώει" λίγο - λίγο έναν τραφο… ο οποίος τραφος έχει αρχίσει να "φουσκώνει".
Με λίγα λόγια είναι θέμα χρόνου να έρθει κάτω. Αν έρθει κάτω ο συγκεκριμένος τραφος θα σακατεψει το περιβόλι από κάτω, θα γίνει ζημιά στο δρομάκι και μην τύχει να πατάει άνθρωπος εκείνη τη στιγμή…
Ποιος θα φταίει αν συμβεί κάτι τέτοιο;
Ποιος θα είναι υπεύθυνος;
Ο ιδιοκτήτης του περιβολιού;
Ο περαστικός;
Το νερό;
Η βροχή;
Ποιος;
19. Πλακοστρωση!
Πόσα χρόνια έχουν περάσει που ακούμε για την πλακοστρωση του χωριού...
Τελευταία μάλιστα είχαμε και υπόσχεση ότι η πλακωστρωση θα γίνει με ντόπιες πλάκες από τον Καλυβά ή το Σαγκρί… γιατί πρόκειται για παραδοσιακό οικισμό και θα είναι αμαρτία να το χαλάσουμε αυτό…
Τίποτα!
Τίποτα δεν έχει γίνει ακόμα…
Ούτε καν να συμπληρωθεί λίγο τσιμέντο στα σημεία που έχει σπάσει… ούτε καν αυτό δεν έχει γίνει… ούτε ένα μπαλωματάκι δεν έχει γίνει! Τίποτα!
Να αναφέρω και δύο ακόμα πράγματα:
α) έχω το καφενείο του χωριού
β) είμαι μελισσοκόμος
Γιατί τα αναφέρω αυτά;
Επειδή λόγω των προβλημάτων αυτών που περιγράφω, είναι πολύ δύσκολο να ασχοληθεί κανείς είτε με το ένα είτε με το άλλο!
Γιατί το κάνω λοιπόν;
Επειδή αγαπάω τον τόπο μου!
Επειδή αγαπάω τους Μύλους!
Αγαπάω το καφενειακι του χωριού και τις μελισσούλες μας!
Δεν θα κάνω τη χάρη σε κανέναν να τα εγκαταλείψω αυτά!
Θέλω όμως να καταλάβετε πόσο κουραστική και ψυχοφθόρα είναι η κατάσταση που περιγράφω παραπάνω… όλα αυτά τα προβλήματα, όταν τα ζει κανείς καθημερινά γίνονται τεράστια κι αβάσταχτα από ένα σημείο κι έπειτα! Πόσα μπουκάλια μου έχουν σπάσει… πόσα βάζα μέλια… πόσοι επισκέπτες μας και πόσοι πελάτες μας, φίλοι, συγγενείς έχουν πάθει ζημιές…
Μας έφεραν όμως φέτος ένα χριστουγεννιάτικο δέντρο... Τα μισά λαμπάκια κάηκαν την επόμενη μέρα και τα άλλα μισά που άντεξαν, ήταν φωτισμένα με δικό μας ρεύμα. Όταν μετά από καιρό, ήρθε η ώρα να μαζευτεί το δέντρο, το παράτησαν μέσα σε ένα σπίτι χωρίς να ρωτήσουν καν τους ιδιοκτήτες… και τα λαμπάκια τα πέταξαν (!) σε κάτι χόρτα δίπλα στην είσοδο του ίδιου σπιτιού… Τα πέταξαν! Χύμα! Στα χόρτα! Σκουπίδια δηλαδή! Εμείς θα τα μαζέψουμε κι αυτά… δε πειράζει… τι να πω… κανένας σεβασμός και καμία σημασία δεν δίνουν σε αυτό το μικρό χωριουδάκι… κρίμα…
Τις προάλλες έγινε ζημιά στο χωριό.
Έσπασε κάποιος σωλήνας προς τη δεξαμενή και το μισό χωριό έμεινε χωρίς νερό.
Ήρθαν άμεσα!
Μπράβο στους ανθρώπους!
Επισκευάστηκε η σωλήνα λοιπόν… αλλά!
Όοοολη η λάτρα έμεινε εκεί! Στα σκαλιά!
Χώματα, τρύπες, λάσπες, μπάζα, όλα χυμένα στα σκαλοπάτια… λες και στήθηκε επίτηδες κάποια παγίδα… να περάσει κάνας χριστιανός τη νύχτα… κι έτσι ανυποψίαστος όπως θα ναι, να μετρήσει όλα τα σκαλιά κουτρουβάλα! Η γυναίκα μου το πήρε χαμπάρι το βράδυ που γυρνούσε από τη δουλειά… παραλίγο να τα "μετρήσει"! Τι θα γινόταν αν έπεφτε σε αυτή τη σκάλα και τραυματίζονταν;
Ημαρτον δηλαδή!
Να γράψω κι άλλα;
Τέλος πάντων...
Καταλαβαίνω…
Ξέρω ότι προσπαθείτε όλοι και τρέχετε. Δεν τα βάζω με κάποιον. Με κανέναν δεν τα βάζω! Ξέρω ότι οι υποχρεώσεις και τα προβλήματα του καθενός μπορεί να είναι πολλά και δύσκολα.
Πρέπει όμως κάποια στιγμή να αρχίσουμε να ασχολούμαστε και με τούτο το χωριό. Δεν πρέπει;
Θέλω επιτέλους κάτι να γίνει στο χωριό μας.
Δεν θέλω όμως υποσχέσεις!
Όχι!
Όχι "θα"!
Δεν θέλω "θα"!
Όχι "μετά τις εκλογές"!
Όοοοοχι!
Τώρα!
Τώρα θέλω!
Δε συζητάμε για φρου - φρου κι αρώματα!
Δεν μιλάμε για τίποτα εικαστικές παρεμβάσεις… Το μέρος είναι παρθένο, φυσικό και αγνό κι έτσι το θέλουμε να παραμείνει… Δεν θέλουμε "ομορφιές"!
Συζητάμε για θέματα ζωτικής σημασίας! Σημαντικά πράγματα!
Επείγον και πρακτικά πράγματα πάνω στην καθημερινότητα μας!
Να έρθετε από εδώ, να πιούμε ένα καφεδάκι, να τα συζητήσουμε και να δούμε τι θα γίνει με όλα αυτά τα θέματα.
Αλλά να έρθετε!
Να δείτε πως είναι να γλιστράς στο ίσιωμα, να λαχταράς μην πας από κάτω στο γκρεμό, να έχεις το νου σου στα παιδιά μην χτυπήσουν στο ναό ή μην κοπούν σε καμιά σκουριασμένη πυροσβεστική φωλιά…
Να έρθετε όλοι! Να τα δείτε με τα μάτια σας μην θαρρείτε πως πρόκειται για τίποτα υπερβολές!
Να έρθετε να δείτε!
Γιατί θέλουμε λύσεις!
Γιατί ορισμένα από αυτά πρέπει να λυθούν και μάλιστα να λυθούν άμεσα. Να μπει μια σειρά εν πάση περιπτώσει!
Άμεσα όμως!
Όχι μετά τις εκλογές!
Το "μέχρι το τέλος της θητείας"... το "μετά τις εκλογές"... και όλα αυτά… όχι! Αυτά πλέον τα ακούμε "βερεσέ"
Τώρα θέλουμε να δούμε κινήσεις και έργο!
*Τον πρόεδρο προσωπικά τον ευχαριστώ πολύ!
Τον Βαγγέλη τον Βερίκοκο, προσωπικά τον ευχαριστώ πάρα πολύ γιατί ο άνθρωπος προσπαθεί είναι ανά πάσα στιγμή διαθέσιμος και πρόθυμος να βοηθήσει με όποιον τρόπο μπορεί! Χρειάζεται όμως και λίγη βοήθεια παραπάνω…
Όλα αυτά επέλεξα να τα γράψω και να τα στείλω προσωπικά σε δυο ανθρώπους και όχι δημόσια… ως τώρα… αλλά επειδή βλέπω ότι μας ξεχνάνε… τα γράφω και δημόσια να τα θυμηθούμε όλοι μαζί…
Σημαντική σημείωση: δεν έχω καμία καζούρα για καμία καρέκλα κλπ… δεν ανήκω σε καμία παράταξη παρά σε αυτήν που εγώ και μόνο ξέρω και είναι δικαίωμα μου… είμαι δίπλα σε όποιον βοηθάει και δω κάτι κάνει κάτι ουσιαστικό
και αυτόν θα υποστηρίζω. Αυτό…
Να είστε καλά.
Καλή συνέχεια και καλή καρδιά!
(Θα μιλήσουμε και για τις μέλισσες… δεν ξεχάστηκα)
Με εκτίμηση,
Γαβριήλ Α. Κονδύλης
Μύλοι (Μελάνων)
Νάξος 2023
