Ήχοι Αθήνας

 Τη νύχτα ξύπνησα αγριεμένος... 

Όχι από τις αστραπές και τα μπουμπουνητά... Αυτοί είναι ήχοι της φύσης και είμαστε εξοικειωμένοι με αυτούς!

Ξύπνησα αγριεμένος από αυτόν τον απόκοσμο, τον τόσο απότομο και ξαφνικό ήχο που κάνει το καζανάκι "του από πάνω"... και βρε αδερφάκι μου... στα καλά καθούμενα νομίζεις ότι σκάει ο Νιαγάρας πάνω στο κεφάλι σου... "κρουγρουγρουγρου"! 

Τινάζεσαι στο μαξιλάρι και νομίζεις ότι είσαι μούσκεμα!

Αν μη τι άλλο είχα χρόνια να το βιώσω... Εμπειρία!

Ακόμα δεν έχω βγει από το σπίτι... 

Προσπαθώ να εξοικειωθώ πρώτα και με τους υπόλοιπους ήχους της πόλης.

Είναι τόσοι πολλοί!

Ένα θηρίο μαινόμενο κάτω από το σπίτι με σίδερα και αλυσίδες να κρέμονται, να χτυπούν και να καταπίνει τα πάντα στο πέρασμά του... Ήταν "η σκουπιδιάρα"!

Από πάνω - κάτω - δίπλα ακούγονται έπιπλα να σέρνονται... 

Σκυλιά γαυγιζουν στα μπαλκόνια.

Σειρήνες να ουρλιάζουν και ένας επίδοξος κλαρινοπαιχτης διώχνει τα πουλιά απ' το πάρκο με τις "νότες" του. Ωραίος! Κιπ καλμ και κάρι ον ρε μάστορα! Μη μασάς! Το'χεις!

Θορυβώδεις εξατμίσεις... Μηχανές και αυτοκίνητα που θαρρείς πως από το ένα στενό ως το επόμενο, έχουν πιάσει τα τριακόσα! 

Άσχετο...

Τι έχει συμβεί και όλοι πια έχουν καφετιέρες εσπρέσσου ρε μάστορα;

Και ποιανού ιδέα είναι τέλος πάντων, αυτές οι καφετιέρες να είναι τόσο πολύπλοκες;;;

Μερικές απο τις οποίες καφετιέρες... άπαξ και δε σου δείξουν πως δουλεύουν... νιώθεις ότι προσπαθείς να ανοίξεις... ξέρω γω κάνα δωμάτιο, σε καμιά πυραμίδα, που ήταν κρυμμένο χιλιάδες χρόνια και που κρύβει χίλιες δυο παγίδες θανάτου κλπ... και άπαξ και κανείς καμιά λάθος κίνηση την έκατσες!

Για ήχους λέγαμε μάστορα!

Πολλοί ήχοι και θόρυβοι! Αμέτρητοι! Κρότοι, τριξιματα, φωνές ... Έρχονται από παντού! Ελικόπτερα, αεροπλάνα, καρότσια, μηχανήματα και πόρτες αυτοκινήτων που ανοιγοκλείνουν ασταμάτητα!

Ένας ήχος μονότονος, θλιβερός, με ένταση και διάρκεια με ανησύχησε! Νόμιζα ότι κάποιο ζωάκι βασανιζόταν κι έτρεξα στο μπαλκόνι να δω τι συμβαίνει!

Το αυτί μου μετατράπηκε σε βιονικό και ακολούθησε με απόλυτη ακρίβεια αυτήν την παράξενη συχνότητα ώσπου τελικά την εντόπισε! Σχεδόν ταυτόχρονα, ακολούθησε το βλέμμα... Κάποιος ανέβαζε μια τέντα... "ιιιουτς - ιιιουτς - ιιιουτς - ιιιιι"...

Αυτό που είναι περισσότερο εντυπωσιακό όμως... είναι ότι, παρόλη τη βαβούρα, το τσιμέντο και το χάος... Αυτή η πόλη λούζεται από το φως...

Καλώς το Νοέμβρη!

 Καλημέρα καλοί μου άνθρωποι!

Επιτέλους! 

Βροχή!

Μπορούμε πλέον να πούμε με βεβαιότητα ότι μπήκαμε στο φθινόπωρο, με τις βροχές του και με τα όλα του και να ξεκινήσουμε να ευχόμαστε και "καλό χειμώνα".

Νοέμβρης μήνας λοιπόν!

Πότε βρέχει, πότε δεν μπορείς να σταθείς από τον αέρα, πότε κρυώνεις, πότε ζεσταίνεσαι... Ότι να'ναι αλλά έτσι είναι και μας αρέσει!

Κι εμείς... πότε πρέπει να φροντίσουμε τα μελισσάκια μας, τα περιβολάκια μας, πότε έχουμε να πάμε για χορό... μάλιστα μάστορα για χορό! Μεγάλη ιστορία αλλά θα στα πω άλλη φορά, για να μην ξεφύγουμε από το θέμα μας! Άλλη φορά σου λέω, μην επιμένεις!

Τι λέγαμε; 

Α, ναι... κι επειδή έχουμε ένα κάρο υποχρεώσεις κι έχουμε και κάτι πάεν(ε)-έλα στην πρωτεύουσα και διάφορες δουλειές εν πάση περιπτώσει... δεν θα είμαστε πάντα στο μαγαζάκι μας.

Πως θα γίνει με το καφενείο;

Κάθε πότε θα ανοίγει το μαγαζί; 

Ποιες μέρες;

Ποιες ώρες;

Τι θα σερβίρει;

Αναρωτιέσαι κι έχεις δίκιο μάστορα!

Κάτσε να σου εξηγήσω...

Για όλους τους παραπάνω λόγους που αναφερθήκαμε παραπάνω (κρύο, αέρας, βροχή, μελίσσια, περιβόλια, δουλειές κλπ), δεν γίνεται... ιδίως σε ένα μέρος όπως είναι οι Μύλοι να έχει σταθερό ωράριο το μαγαζί. 

Το καταλαβαίνουμε αυτό, έτσι;

Γιατί;

Καταρχήν τίθεται θέμα με την πρόσβαση. Πως θα κατέβεις ρε μάστορα εδώ κάτω άμα βρέχει;

Κι άμα είσαι εδώ και σε πιάσει βροχή, πως θα φύγεις;

Δεν είναι εύκολα τα πράγματα λοιπόν...

Επιπλέον, έχουμε το θέμα του χώρου... Άπαξ και μας πιάσει καμιά βροχή, αέρας, παγωνιά... Που θα χωθούμε να μπούμε; Το μαγαζάκι είναι μια σταλιά! Θα χωρέσουμε όλοι μέσα;

Αν είμαστε μια παρέα πέντε - έξη νομάτοι, εντάξει... Κάπως θα τα βολέψουμε...

Κι αν είμαστε και τέτοια παρέα μπορούμε μάλιστα να το κανονίσουμε κι εκ των προτέρων (για μέσα)! Αμέ! Βέβαια!

Αν όμως δεν το έχουμε κανονίσει και είμαστε περισσότεροι; Τι θα γίνει τότε;

Επίσης, όπως είπαμε... Έχουμε και αγροτικές εργασίες... Διάφορες δουλειές οι οποίες επίσης λόγω καιρικών συνθηκών, δεν μπορούν να μπουν σε συγκεκριμένο πρόγραμμα ώστε να πεις ότι:

πχ "Δευτέρα θα πάω στα μελίσσια, Τρίτη θα τσαπίσω το περιβόλι, Τετάρτη θα ανοίξω το καφενείο"

Γιατί αν δεν ευνοεί ο καιρός Δευτέρα - Τρίτη, θα αλλάξει το πρόγραμμα όπως καταλαβαίνεις... Αναγκαστικά θα αλλάξει!

Άρα λοιπόν;

Πως θα γίνει το πράμα;

Πως θα γίνει με το καφενείο;

Θα γίνει μάστορα με τον εξής πολύ απλό τρόπο:

Υπό συνεννόηση μάστορα!

Μπορείς να έρθεις στο καφενείο αλλά μόνο υπό συνεννόηση!

Δηλαδή... Θα μιλάμε στο τηλέφωνο και θα τα βρίσκουμε! Απλά κι ανθρώπινα πράματα!

Θα με παίρνεις τηλέφωνο... Θα μου στέλνεις ένα μήνυμα... Θα μιλάμε, θα τα κανονίζουμε... και όλα καλά!

Κι όσον αφορά το "τι θα σερβίρει το μαγαζί"... 

Επειδή με ρωτάς... αλλά γιατί το κάνεις αυτό τώρα;

Ε, τώρα δε θέλω τέτοιες ερωτήσεις...!

Μη με στενοχωρεις τώρα μάστορα, να χαρείς ότι αγαπάς δηλαδή! 

Το μαγαζί σερβίρει ότι έχει! 

Μπορεί να έχει μόνο μια κατσαρόλα με κοκκινιστό ή ένα κρασάτο... 

Μπορεί να έχει μακαρόνια...

Μπορεί να έχει από ένα φαγητό μέχρι και δέκα (άμα κάνει κέφι ο μάστορας κι άμα προλαβαίνει και η κουκουβάγια)!

Μπορεί να έχει ένα ψητό ή ένα βραστό... Μπορεί να έχει φασολάδα ή κολοκυθόσουπα.

Ότι έχει!

Καφενείο είναι είπαμε! Α να γειά σου! Μην τα ξαναλέμε πάλι ρε μάστορα! Έλα μπράβο! Έτσι!

Αυτά τα νέα από το καφενειάκι μας λοιπόν!

Τα φιλιά και την αγάπη μας σε όλους και καλή αντάμωση στους Μύλους!

Καλό χειμώνα!!!