χειμώνας, κρύο και καφενείο!

 Καλοί μου άνθρωποι, καλησπέρα σας!

Ο χειμώνας, το κρύο και το καφενείο λοιπόν…

Στο μικρό μας χωριουδάκι, έχουμε και το μικρό μας μαγαζάκι που το λειτουργούμε όλο το χρόνο βεβαίως – βεβαίως.

Πότε και πως;

Το καφενείο ανοίγει κυρίως τα Σαββατοκύριακα αλλά και κάποιες καθημερινές.

Δεν υπολογίζουμε πλέον αν οι μέρες είναι καλές ηλιόλουστες ή όχι… Απλά ανοίγουμε!

Τώρα θα μου πεις «και άμα με πιάσει καμιά βροχή πως θα έρθω/φύγω». Έ, ναι… έτσι είναι… Έχει τις δυσκολίες του το χωριουδάκι μας. Μη γκρινιάζεις! Εμείς που ζούμε εδώ τι να πούμε δηλαδή; Σκαλιά, κρύο, βροχή, υπό όποιες συνθήκες είμαστε εδώ, ζούμε, δουλεύουμε και προσπαθούμε κι εμείς. Τι να κάνουμε; Το χωριό αυτό είναι… Εμείς εδώ ζούμε και το καφενειάκι μας εδώ είναι. Να το μετακομίσουμε; Δε γίνεται. Οπότε, ας είναι για τους πιο… τολμηρούς!

Τον εξωτερικό χώρο, τον ξεχνάμε… Έτσι όπως είναι ο καιρός… το πρωί συννεφιά, μετά λιακάδα και στο τέλος βροχή και φτού ξαναμανα τα ίδια, δεν βοηθάνε καθόλου στο να πάρουμε απόφαση ανοιχτά ή κλειστά.

Οπότε ανοιχτά μέσα μόνο!  

Προσοχή όμως! Τόσο οι μέρες, όσο και οι ώρες λειτουργίας, δεν είναι σταθερές! Τι σημαίνει αυτό; Αυτό μάστορα σημαίνει, ότι αν δεν με έχεις ειδοποιήσει ότι θα έρθεις, τότε μπορεί και να μην ανοίξουμε. Επίσης, αν σκοπεύεις να έρθεις… καλό θα ήταν να έρθουμε σε επικοινωνία και να συνεννοηθούμε καθώς το μαγαζάκι είναι μια σταλιά και: 

1. Δε χωράμε μέσα παραπάνω από 5-7- το πολύ 8 νομάτοι!

2. Αν ήδη κάθεται άλλη παρέα και δε χωράς κι εσύ, αντί για φαγητό μπορεί να φας… πόρτα…

3. Μπορεί να ανοίξουμε μεσημεράκι και το βράδυ να είμαστε κλειστά (ή το αντίστροφο)

4. Αν δε σε περιμένω, πιθανόν να κάνουμε άλλες δουλειές και να μην ανοίξουμε καθόλου…

5. Πιθανόν να είμαστε ανοιχτά αλλά αν δε σε περιμένουμε, να μην έχουμε φαγητό…

6. Κλπ

Με λίγα λόγια, πάρε με τηλέφωνο ή στείλε ένα μήνυμα λίγες μέρες νωρίτερα να τα πούμε.

Α, και που’σαι μάστορα! Δε θέλω πονηριές με τους δρόμους του χωριού, ε! 

Ο δρόμος είναι ένας, είναι ασφαλτοστρωμένος και το παρκάρισμα γίνεται πάνω στον αμαξωτό, στη στάση! Αυτόν τον δρόμο θα πάρεις λοιπόν! Εντάξει;  Θα σταθμεύσεις το όχημα πάνω, στον αμαξωτό και θα κατέβεις το μονοπάτι με τα πόδια. Πολύ ωραία είναι και χαζεύεις και το χωριό με τα όμορφα σπιτάκια, τα γαϊδουράκια, τις στέρνες κλπ

Μη σε δω, να μου αράζεις πουθενά «περίεργα» το όχημα και να μου καταφθάνεις καμαρωτός – καμαρωτός στο καφενείο γιατί θα πρέπει αμέσως να κάνεις μεταβολή και πίσω… στο λέω! Ξηγιόμαστε να μην παρεξηγιόμαστε! Εντάξει μάστορα; Συνεννοηθήκαμε; Ε, αφού τα ξέρεις τώρα… μη τα ξαναλέμε… Έτσι! Αυτός είσαι! Άαααααναγειάσου 

Φαγητό;

Τι εννοείς; Φαγητό, φυσικά και θα έχει το μαγαζί αλλά αυτό ξέρεις πολύ καλά ότι ούτε σε απασχολεί ούτε σε προβληματίζει… κάτσε εσύ και πιες το κρασάκι σου και το μεζεδάκι έφτασεεεεεεεε!

 

Τα φιλιά και την αγάπη μας και καλή αντάμωση στους Μύλους!