Ήχοι Αθήνας

 Τη νύχτα ξύπνησα αγριεμένος... 

Όχι από τις αστραπές και τα μπουμπουνητά... Αυτοί είναι ήχοι της φύσης και είμαστε εξοικειωμένοι με αυτούς!

Ξύπνησα αγριεμένος από αυτόν τον απόκοσμο, τον τόσο απότομο και ξαφνικό ήχο που κάνει το καζανάκι "του από πάνω"... και βρε αδερφάκι μου... στα καλά καθούμενα νομίζεις ότι σκάει ο Νιαγάρας πάνω στο κεφάλι σου... "κρουγρουγρουγρου"! 

Τινάζεσαι στο μαξιλάρι και νομίζεις ότι είσαι μούσκεμα!

Αν μη τι άλλο είχα χρόνια να το βιώσω... Εμπειρία!

Ακόμα δεν έχω βγει από το σπίτι... 

Προσπαθώ να εξοικειωθώ πρώτα και με τους υπόλοιπους ήχους της πόλης.

Είναι τόσοι πολλοί!

Ένα θηρίο μαινόμενο κάτω από το σπίτι με σίδερα και αλυσίδες να κρέμονται, να χτυπούν και να καταπίνει τα πάντα στο πέρασμά του... Ήταν "η σκουπιδιάρα"!

Από πάνω - κάτω - δίπλα ακούγονται έπιπλα να σέρνονται... 

Σκυλιά γαυγιζουν στα μπαλκόνια.

Σειρήνες να ουρλιάζουν και ένας επίδοξος κλαρινοπαιχτης διώχνει τα πουλιά απ' το πάρκο με τις "νότες" του. Ωραίος! Κιπ καλμ και κάρι ον ρε μάστορα! Μη μασάς! Το'χεις!

Θορυβώδεις εξατμίσεις... Μηχανές και αυτοκίνητα που θαρρείς πως από το ένα στενό ως το επόμενο, έχουν πιάσει τα τριακόσα! 

Άσχετο...

Τι έχει συμβεί και όλοι πια έχουν καφετιέρες εσπρέσσου ρε μάστορα;

Και ποιανού ιδέα είναι τέλος πάντων, αυτές οι καφετιέρες να είναι τόσο πολύπλοκες;;;

Μερικές απο τις οποίες καφετιέρες... άπαξ και δε σου δείξουν πως δουλεύουν... νιώθεις ότι προσπαθείς να ανοίξεις... ξέρω γω κάνα δωμάτιο, σε καμιά πυραμίδα, που ήταν κρυμμένο χιλιάδες χρόνια και που κρύβει χίλιες δυο παγίδες θανάτου κλπ... και άπαξ και κανείς καμιά λάθος κίνηση την έκατσες!

Για ήχους λέγαμε μάστορα!

Πολλοί ήχοι και θόρυβοι! Αμέτρητοι! Κρότοι, τριξιματα, φωνές ... Έρχονται από παντού! Ελικόπτερα, αεροπλάνα, καρότσια, μηχανήματα και πόρτες αυτοκινήτων που ανοιγοκλείνουν ασταμάτητα!

Ένας ήχος μονότονος, θλιβερός, με ένταση και διάρκεια με ανησύχησε! Νόμιζα ότι κάποιο ζωάκι βασανιζόταν κι έτρεξα στο μπαλκόνι να δω τι συμβαίνει!

Το αυτί μου μετατράπηκε σε βιονικό και ακολούθησε με απόλυτη ακρίβεια αυτήν την παράξενη συχνότητα ώσπου τελικά την εντόπισε! Σχεδόν ταυτόχρονα, ακολούθησε το βλέμμα... Κάποιος ανέβαζε μια τέντα... "ιιιουτς - ιιιουτς - ιιιουτς - ιιιιι"...

Αυτό που είναι περισσότερο εντυπωσιακό όμως... είναι ότι, παρόλη τη βαβούρα, το τσιμέντο και το χάος... Αυτή η πόλη λούζεται από το φως...