Νόμιζες πως δε θα στα πω...;

Πολύ πολύ καλημέρα σας, καλό μήνα, καλή εβδομάδα να' χουμε και καλή βραδιά! Άκουσε τώρα να δεις μάστορα... Άκουσε να δεις και κοίτα να σου πω... Θέλω να σου πω δυο πραματάκια... Θα σου φανώ σκληρός αλλά πρέπει να στα πω... για να καταλάβεις βρε αδερφέ, όχι τίποτ' άλλο! Πάμε; Για πάμε...

Λοιπό... Τι έχουμε εδώ ρε μάστορα; Έχουμε εστιατόριο; Όχι... Έχουμε ταβέρνα; Όχι... Έχουμε μπαρ; Όχι... Έχουμε κάνα αφτεράδικο; Όχι... Κάνα τουέντι φορ σέβεν μαγαζί; Όχι... Έχουμε λούνα παρκ; Όχι... Έχουμε παιδική χαρά; Όχι... Τι έχουμε; Έχουμε μάστορα, καφενείο... μάλιστα... Καφενείο! Ναι μάστορα... Έχουμε ένα μικρό - μικρό, μια σταλιά, τοσοδούλικο καφενειάκι στο χωριό! Και θα μου πεις... "το ξέρω ρε μάστορα, τι μου το λες;" Ναιιιιιιιιιι.... Το ξέρεις... Δεν είπα εγώ πως δεν το ξέρεις... Το άλλο το ξέρεις; Ξέρεις ότι πρέπει να σεβόμαστε λιγάκι και αυτό το καφενείο... τους άλλους πελάτες του... εμάς που σε σερβίρουμε... τους γείτονες... το χωριό ολόκληρο...; Ε; Το ξέρεις αυτό; Είμαι σίγουρος ότι το ξέρεις και αυτό! Αφού λοιπόν το ξέρεις... Γιατί ρε μάστορα έχεις τέτοια στάση; Μου λες; Γιατί δηλαδή όλος ο περίγυρος να πρέπει να υποστεί όλες τις τσιριδες, το σαματά, τα μπουγέλα, τις φωνές, τα κλάματα, τα ουρλιαχτά, την ανεξέλεγκτη και μη δικαιολογημένη κατάληψη των άλλων τραπεζιών; Μου λες; Γιατί να λαχταράω εγώ για το παιδί σου που το βλέπω να πλησιάζει αιμόφυρτο και να τρέχω με το μπεταντίν κι εσύ να μου είσαι αραχτός με το κρασάκι σου σα να μην τρέχει τίποτα; Γιατί να μην έχεις το νου σου ούτε στο ελάχιστο (παρόλο το χαμό και που με βλέπεις ότι προσπαθώ κι εγώ να βοηθήσω) που πάει το παιδί σου... να ρίξει βουτιά στο γκρεμό... κι εσύ να συνεχίζεις να συμπεριφέρεσαι σαν να μην τρέχει κάστανο;; Γιατί δεν λες καμιά κουβέντα ρε μάστορα που τα παιδιά μπαίνουν στο ναό και θαρρείς πως έσκασε καμιά βόμβα μετά; Σου είπε κανείς ότι είμαι υποχρεωμένος εγώ να μαζεύω τις λάσπες... και να ψάχνω μέσα στη μαύρη νύχτα να δω αν έχουν ανοίξει ή κλείσει τις εμπολές του ναού... και δεν έχει νερό κάνας χριστιανός παρακάτω που προσπαθεί να ποτίσει το περιβόλι του; Ή μην τρέχει το νερό ανεξέλεγκτα και γκρεμιστεί κάνας τράφος τη νύχτα; Γιατί;; Γιατί να μην ρίχνεις μια ματιά... να επιβλέπεις την κατάσταση... που πήγε ένα μικρό να ρίξει μια κοτρώνα ίσα με το μπόι του προς άγνωστη κατεύθυνση (παραλίγο να πέσει στο κεφάλι του)... Αλλά αντί αυτού εσύ είσαι αραχτός και δεν κάνεις το παραμικρό... Γιατί; Γιατί είσαι τόσο αδιάφορος για το αν αυτή η κατάσταση κάνει τους υπόλοιπους ανθρώπους που βρίσκονται στον χώρο... Πελάτες, συγχωριανοί, εμάς τους ίδιους... να δυσανασχετούμε; Και στο κάτω κάτω της γραφής, πες μου... Γιατί να σε ανεχτώ; Γιατί να σε ανεχτεί η διπλανή παρέα; Γιατί να σε ανεχτεί ο γείτονας; Γιατί να σε ανεχτεί το χωριό ολόκληρο; Επειδή είσαι πελάτης; Επειδή λένε ότι "ο πελάτης έχει πάντα δίκιο"; Μμμμμ... Μπα! Εδώ μάστορα δεν τα υπολόγισες καλά... Λάθος! Εδώ αυτός ο πελάτης δεν έχει δίκιο! Εσύ μάστορα, με λίγα λόγια, δεν έχεις δίκιο... Λυπάμαι... Και γενικά ρε μάστορα... Όταν πηγαίνουμε σε ένα χώρο... Ιδίως όπως αυτόν εδώ το χώρο... Σε τούτο το μικρό χωριουδάκι, που έρχεται ο άλλος να ηρεμήσει και να χαλαρώσει... Θα στο πω απλά και λαϊκά... Μην έρχεσαι και μας τη σπας έτσι ρε μάστορα... Αν δεν μπορείς να ελέγξεις την παρέα σου... παιδιά, σκυλιά, φίλους σου, τον εαυτό σου... Σε παρακαλώ πολύ... Άστο... Πήγαινε κάπου αλλού... Στο ρεζουμέ... Επειδή πολλά είπαμε κι επειδή τα πολλά είναι περιττά... είτε που η στάση σου θα αλλάξει και θα σέβεσαι... όλα αυτά που προαναφέρθηκαν! Είτε που δεν θα ξανάρθεις. Απλά λιτά κι απέριττα. Τόσο απλά. Και για να μην παρεξηγηθώ... Το ζήτημα δεν αφορά Έλληνες ή ξένους... Αφορά όλους αυτούς που περιγράφω που έχουν στάση σαν τη δική σου μάστορα. Επίσης για να μην παρεξηγηθώ... Το ζήτημα δεν αφορά ντε και καλά παιδιά... Τα παιδιά είναι ευλογία και τα λατρεύουμε... Δίνουν χαρά και ζωή στο μικρό χωριό και στις ζωές μας. Κάπως έτσι και με σκυλάκια, γατάκια κλπ... Οι φίλοι μας το γνωρίζουν πολύ καλά αυτό. Παρόλα αυτά υπάρχουν περιπτώσεις (μικρών ή/και μεγάλων) που συζητάνε, που γελάνε, που παίζουν, που βουτάνε ποδαράκια στο ναό κλπ και όλα είναι μια χαρά(κι αυτές είναι οι περισσότερες περιπτώσεις μας που αγαπάμε)... Αλλά υπάρχουν και περιπτώσεις (ευτυχώς πολύ σπάνιες) που πραγματικά γίνεται χαλασμός κυρίου και ένα ολόκληρο χωριό βρίσκεται στα πρόθυρα νευρικού κλονισμού! Γιατί ρε μάστορα; Να είμαστε όλοι καλά και καλό υπόλοιπο καλοκαιράκι να'χουμε! Την αγάπη μας και τα φιλιά μας από τους Μύλους!