Το καφενείο του χωριού

 Οι Μύλοι της Νάξου είναι ένα πολύ μικρό χωριουδάκι που βρίσκεται κεντρικά προς τα δυτικά του νησιού, απέναντι από τις Μέλανες και δίπλα στο Κουρνοχώρι, στον δρόμο καθώς κατευθυνόμαστε προς τον Κούρο. Η απόσταση από την Χώρα της Νάξου είναι περίπου 10 χιλιόμετρα και βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 200 μετρα.

 Οι Μύλοι είναι ένας πραγματικός παράδεισος. Ένα παρθένο κι ευλογημένο μέρος  που νομίζεις πως είναι ξεχασμένο από τον χρόνο κι από τους ανθρώπους .

 Ένας από τους λόγους που διατηρεί αυτήν την άγρια, φυσική ομορφιά του, είναι ίσως  γιατί δεν φτάνει ο δρόμος στο χωριό.  Έτσι λοιπόν δεν άλλαξε η ζωή εδώ.

 Δεν άλλαξε ποτέ η αρχιτεκτονική των σπιτιών εδώ. Δεν άλλαξε ποτέ τίποτα εδώ. Εδώ ο χρόνος κυλάει πιο αργά, πιο γλυκά και όπως η φύση τον προστάζει.

Ο τρόπος που μπορείς λοιπόν να επισκεφτείς αυτό το μέρος είναι αφήνοντας το όχημα σου τον αμαξωτό και να ακολουθήσεις το μονοπάτι που θα σε οδηγήσει στην καρδία του χωριού.  

Περνώντας λοιπόν ανάμεσα στα δέντρα και τα ρυάκια, θα περπατήσεις 5-10 λεπτά απολαμβάνοντας παράλληλα τη θέα στα τριγύρω βουνά, τα σπίτια, τις αυλές, τις στέρνες, τα δέντρα, τα γαϊδουράκια… και χωρίς να το καταλάβεις έχεις κιόλας φτάσει στους «κάτω Μύλους», να βρίσκεσαι κάτω από τους πλάτανους και τις καρυδιές, να περπατάς πλάι στον ναό και τους καταρράκτες, να ακούς το θρόισμα των φύλων και το κελάηδισμα των πουλιών.  

Εδώ θα βρεις κι εμάς!

Εδώ  θα βρεις  «την Κουκουβάγια και το Μάστορα»!

Το καφενείο του χωριού!

Ας πούμε δυο λόγια γι’αυτό…

Αυτό το καφενείο λοιπόν δημιουργήθηκε μεταξύ άλλων για τους εξής λόγους :

Πρώτα απ’όλα το κάναμε για εμάς τους ίδιους!

Μας κούρασε πια τόσα χρόνια όλη αυτή η «περιπέτεια» με την εστίαση και τον τουρισμό…Χωρίς να θέλω να παρεξηγηθώ! Καλά κάνει όποιος ασχολείται με τουριστικές επιχειρήσεις κλπ αλλά... βρε παιδάκι μου... θές δε θές να ζεις μέσα στο άγχος, την πίεση, να αναλώνεσαι και να χάνεσαι… εγώ προσωπικά δεν το άντεχα άλλο πια... (μεγάλη κουβέντα αυτή όμως… τα λέμε από κοντά αυτά)

Πήραμε την απόφαση! Τα βροντήξαμε, ήρθαμε στο χωριουδάκι μας και ανοίξαμε το καφενείο λοιπόν.

Για πολλούς ήταν μία κίνηση παράτολμη εώς και τρελή.

Αλλά δεν μας ένοιαζε.

Δεν το κάναμε για άλλους.

Το κάναμε για εμάς!

Το κάναμε για εμάς και για το χωριό!

Κι εμείς το είχαμε ανάγκη αλλά και το ίδιο το χωριό.

Δεν πρόκειται για «τουριστική επιχείρηση».

Δεν πρόκειται για «μπίζνα». Όχι.

Είναι το καφενείο του χωριού. Απλά.

Απλά, λιτά κι απέριττα. Ανθρώπινα και φυσιολογικά.

Αυτά για εμάς!

Τι θέλουμε και τι μπορούμε να κάνουμε λοιπόν και για εσάς;

Θέλουμε να προσφέρουμε στους επισκέπτες του τόπου μία «αλλιώτικη» εμπειρία.
Μια εμπειρία απλή, αληθινή… κάτι που έχουμε δυστυχώς ξεχάσει πώς είναι οι περισσότεροι από εμάς…

Εδώ  λοιπόν αγαπημένε μας επισκέπτη μπορείς να απολαύσεις το καφεδάκι σου, ένα αναψυκτικό, καλομαγειρεμένο φαγητό, καλό κρασάκι, τσίπουρο, μεζεδάκια κλπ  μακριά από τη βουή του δρόμου και των αυτοκινήτων…
χωρίς ηχεία και λάμπες…
χωρίς πολυκοσμία και βαβούρα…
χωρίς τους ατελείωτους  καταλόγους και τα γουαϊν λίστ…
( μη με παρεξηγείς, μη με παρεξηγείς! Λατρεύω το κρασί! Αλλά οφείλω να σε ενημερώσω τι να περιμένεις και τι θα βρείς εδώ κιόλας! Καλά δεν κάνω; Ε; )

Εδώ ακούς το νεράκι, τα πουλιά και τα βατράχια,
το γκιώνη και τα γαιδουράκια…

Εδώ δεν έρχεσαι σαν πελάτης. Εδώ έρχεσαι σαν επισκέπτης μας.
Εδώ, αν θέλεις μπορείς εύκολα να γίνεις φίλος με τους ανθρώπους του καφενείου και ολόκληρου του χωριού.

Εδώ θα βρείς κουζίνα σπιτική, θα φάς και θα πιείς απλά και παραδοσιακά πράγματα.

Το εννοώ!

Πολλές φορές δεν έχεις καν τη δυνατότητα να κάτσεις, να στρωθείς και να παραγγείλεις!
"φέρε μια μερίδα απο τούτο, μια από κείνο" κλπ ; Όοοοοχι! Θα κάτσεις... ναι... βεβαίως... θα έρθει το καφεδάκι, κρασάκι, νεράκι κλπ... και αν πεινάς και θέλεις φαγάκι-μεζεδάκι μου λες κι εγώ βάζω μπροστά! Όσο αντέχεις εγώ θα σου βγάζω... μέχρι να μου πείς "μάστοραααα ΣΤΟΠ, σώνει, φτάνει" ! (με το "ν" να προφέρεται παχύ)!  Εντάξει; Όμορφα!

Πρόσεξε!

Μην περιμένεις να βρεις εδώ εσπρεσο μακιάτο ή φρεντουτσίνο!

Ούτε τρελές "γκουρμεδιές" τύπου μιλφέιγ λαχανικών, καραμελωμένα μύδια και ξέρω ‘γω τι… Εντάξει;  

Θα πιείς  όμως μερακλίδικο ελληνικό καφεδάκι στο μπρίκι με λουκουμάκι σπέσιαλ κι αν θέλεις, θα φας το μεζεδάκι σου σαν άνθρωπος και όπως πρέπει! 

Ένα μικρό μαγαζάκι λοιπόν… το μαγαζάκι του Γαβριήλ και της Μαριάννας.

Ένα παραδοσιακό καφενείο το οποίο όμως βεβαίως - βεβαίως θα φροντίσει να φύγεις οπωσδήποτε και χορτάτος και ευχαριστημένος!



Να ξέρεις ότι,  ο «μάστορας»…  έχει ούτε λίγα, ούτε πολλά καμιά 20ρια  χρόνια στις κουζίνες και τη μαγειρική… οπότε η λογική λέει πως θα το χαρείς το πιάτο σου.
Η «κουκουβάγια» καθώς είναι μια καταπληκτική και φιλόξενη γυναίκα, θα σε κάνει να νιώσεις σαν το σπίτι σου!  

Αν αποφασίσετε να μας επισκεφτείτε, πάρτε μας πρώτα ένα τηλέφωνο ή στείλτε μας ένα email!
Ο κύριος λόγος που το ζητάμε αυτό είναι διότι πρόκειται για ένα μικρό μαγαζάκι με λίγα καθίσματα και  θα μας εξυπηρετούσατε πάρα πολύ αν μας ενημερώνατε για την επίσκεψη σας, ώστε να σας παρέχουμε κι εμείς την καλύτερη δυνατή εξυπηρέτηση!

Οι ώρες και οι μέρες που ανοίγουμε εξαρτώνται κατά πολύ κι από τις δουλειές μας ιδίως κατά τη χειμερινή περίοδο κι αυτός είναι ένας κύριος λόγος που ζητάμε να επικοινωνήσετε πριν μας έρθετε.

Αν αποφασίσετε να μας επισκεφτείτε, να μας πάρετε οπωσδήποτε τηλέφωνο ή στείλτε μας μήνυμα πριν ξεκινήσετε!  Μην τύχει να έρθετε για εμάς κι εμείς δεν είμαστε εκεί… θα ευχαριστηθείτε σίγουρα το μέρος! Αλλά θα είναι κρίμα να μην σας συναντήσουμε!

*μην ξεχάσετε! Ζακέτες και φακούς!

Το χειμώνα ανοίγουμε Κυριακές 10:00 το πρωί με 4-5:00 το απόγευμα
(τις πιο πολλές Κυριακές τουλάχιστον)

Με εκτίμηση

η Κουκουβάγια & ο Μάστορας