Ο παράξενος του χωριού...

 Προς φίλους, επισκέπτες, κάτοικους του χωριού (μόνιμους ή μη μόνιμους... νέους ή παλιούς... ντόπιους ή μη ντόπιους).

Ξέρεις κάτι βρε μάστορα; Έχει τύχει πολλές φορές να βρισκόμαστε, να τα συζητάμε μερικά πράγματα και να συμφωνούμε κιόλας...

Πες όμως σε παρακαλώ... Εξήγησε μου σε παρακαλώ... Όλα αυτά που λέμε ισχύουν για όλους; Ισχύουν και για εμάς ή μόνο για τους άλλους; Για εμάς τους ίδιους δηλαδή δεν ισχύουν βρε μάστορα;

Ε, όχι βρε μάστορα! Δεν είναι σωστά πράγματα αυτά! Ε, όχι!

Για κάτσε να τα πούμε (...πάλι) ένα - ένα...

1. Λοιπόν... κοίταξε να δεις... Το χωριό είχε πάντα ζώα.

Ναι;

Ναιιιιι! Παλιά είχε πολλά περισσότερα. Τώρα έχει λιγότερα. Αλλά έχει! Χωριό είναι! Έτσι είναι! Έτσι πρέπει! Είναι ευλογία να έχουμε κοντά μας ντόπιους που εξακολουθούν να ασχολούνται με αγροτικά επαγγέλματα και τους θέλουμε και αυτούς και τα περιβόλια και τα ζωάκια τους! Μη γκρινιάζεις σε παρακαλώ για αυτούς τους ανθρώπους! Αυτοί οι άνθρωποι είναι που κρατάνε το χωριό και τη γη ζωντανή!

Τι θέλεις να γίνει δηλαδή; Να τα βροντηξουμε όλα και να αφήσουμε τα περιβόλια να ρημάξουν; 

Αυτοί οι άνθρωποι ήταν ήδη εδώ πολύ πριν από σένα μάστορα! Δεν θα τους διώξεις ούτε εσύ ούτε κανένας άλλος!

Ζούσες αλλού και δεν έχεις συνηθίσει; Δε σου αρέσει; Δικό σου πρόβλημα μάστορα!

Δική σου επιλογή ήταν στην τελική, μάστορα! Δεν σε έφερε κανένας εδώ με το ζόρι κι ούτε σε κρατάει κανένας εδώ με αλυσίδες! Να μας κάνεις τη χάρη δηλαδή...!

2. Εσύ που κανείς εργασίες είτε μόνος σου είτε βάζεις μαστόρους, έχε λίγο το νου σου κι εμάς τους υπόλοιπους σε παρακαλώ. 

Τι εννοώ;

Εννοώ ότι:

α) πρέπει να είσαι πιο προσεκτικός ώστε να μην προκαλούνται ζημιές και αναστάτωση στο χωριό.

β) πρέπει να είσαι καθαρός! Δεν είναι κανένας υποχρεωμένος να μαζεύει τις παλέτες, πλαστικά, νάυλον, μπάζα, πρόκες, μπουκάλια, κλπ σκουπίδια από το δρόμο και από τα γειτονικά χωράφια!

γ) πρέπει να είσαι πιο καθαρός (ξανά)! Γιατί δεν είναι δυνατόν να βγαίνω από το αυτοκίνητο το βράδυ και να πατάω στους ασβέστες και στις λάσπες που έχεις αφήσει χύμα καταμεσής στο δρόμο και στο μονοπάτι! Δεν είναι ολόκληρο το χωριό γιαπί σου! 

δ) πρέπει να μας ενημερώνεις εγκαίρως όταν πρόκειται να κάνεις εργασίες, ώστε να φροντίσουμε κι εμείς για τις δουλειές μας, τα οχήματα μας κλπ. Όχι να βρισκόμαστε προ εκπλήξεων στα καλά καθούμενα! Ούτε να μας το ανακοινώνεις τελευταία στιγμή, ούτε να το μαθαίνουμε τυχαία από άλλους και να τρέχουμε σαν τους παλαβούς!

3. Είτε είσαι μόνιμος κάτοικος... είτε παραθεριστής... Είτε απλά επισκέπτης στο μικρό και όμορφο χωριό μας... Πρέπει να υπολογίζεις κι εμάς τους υπόλοιπους!!!

Να πηγαίνεις το σκύλο σου βόλτα βεβαίως αλλά... μετά να καθαρίζεις και τις ακαθαρσίες του! 

Για όνομα του Θεού δηλαδή! Μέσα στο δρόμο, στο μονοπάτι, μπροστά στα σπίτια, στα χωράφια.. παντού ακαθαρσίες! Μιλάμε για σημεία ναρκοπέδια από ακαθαρσίες! Να να κάνουμε τον Τιραμόλα δηλαδή κάθε πέντε μέτρα;! Γιατί;;;

Να πρέπει να παίζουμε κουτσό στα σκαλιά να φάμε και τα μούτρα μας καμιά ώρα;;; 

Και τη νύχτα που δεν έχει και καλό φωτισμό να τα πατάμε;;;!!! Ε όχι! Δεν είναι σωστά πράγματα αυτά...

Ντροπή ρε μάστορα! Ντροπή!!

4. Σταμάτα επιτέλους να βάζεις τις σαβούρες σου και να ρίχνεις τα σκουπίδια σου όπου σου καπνίσει! Ξύλα, τζετζερεδια, παλιά έπιπλα, σωλήνες, καλώδια, μπάζα κλπ ότι κι αν είναι αυτό... να τα πετάς από εδώ κι από εκεί; Πλάκα μας κάνεις;! Άμα τα θες, να τα κρατήσεις στο σπίτι σου ρε μάστορα και όχι στο διπλανό χωράφι, διπλανό σπίτι και τέλος πάντων όχι στου αλλουνού την περιουσία... Ούτε στο δρόμο!! Πως την είδες τη δουλειά δηλαδή; 

5. Να παρκάρεις πιο σωστά και να σέβεσαι τους υπόλοιπους κατοίκους και επισκέπτες αυτού του χωριού! Δεν είναι δυνατόν να κλείνεις τον άλλον, να μην μπορεί να μπει στο αμάξι του, να μην μπορεί να φύγει!!

Μου έχει τύχει πολλές φορές (όχι απλά πολλές... Πάρα πολλές!) να με έχουν κλείσει και μην μπορώ να φύγω ούτε με το μηχανάκι!!! 

Έχει τύχει να βλέπω όχημα παρκαρισμένο με τέτοιο τρόπο που να μην χωράει να περάσει ούτε πεζός!!!

Για όνομα του Θεού!!!

Αν δεν χώρας εδώ θα πρέπει να πας παραπέρα! Θα πας σε άλλο σημείο και θα περπατήσεις λίγο παραπάνω, δε θα πάθεις τίποτα!

Έτσι κάνω κι εγώ όποτε χρειαστεί κι έτσι κάνουν όλοι! Πώς θα γίνει δηλαδή; Ντε και καλά θα το βάλεις εκεί... και οι υπόλοιποι δηλαδή τι πρέπει να κάνουν; Να κόψουν το σβέρκο τους; Δεν σε απασχολεί... Ε, όχι δεν πάει έτσι... Πόση αναισθησία πια...;

6. Δεν έχεις το δικαίωμα να μπαίνεις σε ξένες περιουσίες και να αφήνεις ή να παίρνεις το παραμικρό! Ούτε ένα τόσο δα πετραδάκι! 

Όχι να πας πχ να πάρεις πέτρες ή να αφήσεις πράγματα σου στον ή από το χώρο του άλλου ούτε και να του το πεις (αν του το πεις) κατόπιν εορτής! Αυτό είναι θράσος! Ούτε είναι σωστό να περιμένεις πονηρά πότε και αν θα το αντιληφθεί από μόνος του ο άλλος! Από πού πήρες την άδεια; Από τη σημαία; Δεν είμαστε καλά...

Εάν δεν έρθεις νωρίτερα σε επαφή με τον ίδιο τον ιδιοκτήτη να σου δώσει τέτοια άδεια, τότε δεν έχεις απολύτως κανένα τέτοιο δικαίωμα!

Τι είδους συμπεριφορές είναι αυτές ρε μάστορα;;;

Τέτοιες συμπεριφορές ανθρώπων που... δε ξέρω... Ειλικρινά δηλαδή... Δεν ξέρω πως θα μπορούσαν να χαρακτηριστούν... Αποικιοκρατικές; Τι να πω... Δεν καταλαβαίνω... Εισβολή έχουμε; Ήρθανε τίποτα κατακτητές; Θαρρούν πως θα γίνει εδώ το τσιφλίκι τους; 

Είναι τόσο υπερόπτες;

Είναι τόσο αναίσθητοι;

Είναι τόσο πονηροί;

Τι είναι τελικά;

Πώς μπορείς να φέρεσαι έτσι και να πράττεις εις βάρος των υπολοίπων ρε μάστορα;

Ακούσαμε και το άλλο με το νερό... Ουέ! Ουέ κι αλίμονο! Τίποτα άλλο δεν έχω να πω!

Δε μας φτάνουν όλα τα υπόλοιπα προβλήματα που έχουμε στο χωριό, να αντιμετωπίζουμε και τέτοιες συμπεριφορές... Ήρθανε τ'άγρια να διώξουν τα ήμερα; Δεν είμαστε καλά...

Για πες μου τώρα μάστορα... 

Τι δεν καταλαβαίνεις; 

Γιατί δεν καταλαβαίνεις; 

Πόσο πιο ξεκάθαρα πρέπει να τα πούμε δηλαδή;

Φίλε επισκέπτη, συγχωριανέ, κοντοχωριανέ, γείτονα, επισκέπτη κλπ... Σε παρακαλώ πολύ...

Απλά πράγματα είναι:

1. Μάζευε τις ακαθαρσίες του σκύλου σου! 

2. Να παρκάρεις πιο σωστά χωρίς να δημιουργείς πρόβλημα στους υπόλοιπους!

3. Να είσαι καθαρός! 

4. Να σέβεσαι τους υπόλοιπους κατοίκους, το χώρο και το χρόνο τους!

Δεν μιλάμε για δύσκολα πράγματα βρε μάστορα. Δε θέλει γράμματα... Δε μιλάμε για επιστήμη... Ούτε σου είπαμε να σκάψεις! Απλά πράγματα είναι!

Τι χρειάζεται; Τι σου ζητάμε δηλαδή;

Λίγη κατανόηση... Λίγη ενσυναίσθηση... Λίγο φιλότιμο να έχεις... Τίποτα άλλο δε χρειάζεται... Αυτό! Τίποτα άλλο δε ζητάμε! 

Τι να πω... Δε ξέρω ρε μάστορα... Έχω άδικο; Είμαι γκρινιάρης; Είμαι εγώ ο παράξενος του χωριού;

Τι να πω...

Εσύ τί λες;

Αυτά προς το παρόν και εδώ είμαστε να τα λέμε...

Καλημέρα, καλή εβδομάδα, καλό μήνα και καλό αποκαλόκαιρο με υγεία!

Από τους Μύλους με αγάπη...

Τα βασικά

 Καλημέρα καλοί μου άνθρωποι!

Αυτά είναι τα βασικά πράγματα που πρέπει να γνωρίζεις πριν επισκεφθείς το καφενείο μάστορα:

Το καφενείο (μην μου το αποκαλείς μάστορα ταβέρνα, εστιατόριο, ρεστοράν κλπ γιατί στραβωνω να ξέρεις... Μην τα λες αυτά γιατί θα φας πόρτα στο λέω)... Το καφενείο λοιπόν, ανοίγει καθημερινά εκτός Δευτέρας μετά τις 19:00. Τα μεζεδάκια σερβίρονται μετά τις 20:00 (και μέχρι τις 21:30 - το πολύ 22:00! Αυτό σημαίνει ότι αν θέλεις να φας, θα πρέπει ιδανικά μέχρι της 20:30 να είσαι ήδη στο τραπέζι σου). 

Κοίτα μη θες να μου έρθεις τίποτα 21:30... 22:00 και τέτοια! Ξέχασε το! Καφενείο στο χωριό είναι, όχι αφτεραδικο! Έχουμε και δουλειές το πρωί! Δεεεεε ξενυχτάμε εδώ!

Θα έρθεις 7-8- άντε 8:30 η ώρα... Θα φας, θα πιεις... θα πάει 10... 10:30... 11:00... Θα περάσεις καλά... Ε και σιγά σιγά ο κάθε κατεργάρης στον πάγκο του! Ναι; Ναι ναι σε χαρώ! Άντε μπράβο!

Πάμ' παρακάτ'...

Τα μεζεδάκια είναι έκπληξη! Δεν παραγγέλνει κανείς φαγητό εδώ! Φέρνουμε διάφορα μεζεδάκια στο τραπέζι μέχρι να πεις "στοπ"! (Αν υπάρχει αλλεργία σε κάτι εννοείται ότι το λες!)

Σε κάθε περίπτωση (είτε για καφεδάκι είτε για μεζεδάκι), θα πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί επικοινωνία (τηλέφωνο , sms, Viber, κλπ) ώστε να ελέγξουμε τη διαθεσιμότητα και να κρατήσουμε τραπεζάκι (έχουμε μόλις 4 τραπεζάκια)

Πάρτε μας λοιπόν τηλέφωνο ή στείλτε μας ένα μήνυμα (ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ) να μας πείτε πόσα άτομα είσαστε, να δούμε αν χωράμε και να συνεννοηθούμε!

Επειδή γενικά, εκτός από το καφενείο, είμαστε στους δρόμους, στα μελίσσια, στα χωράφια κλπ, μπορεί να μην είναι εύκολη η επικοινωνία... Σε αυτήν την περίπτωση, στείλε ένα μήνυμα! Θα το δω και με την πρώτη ευκαιρία θα απαντήσω! Αλήθεια!

Όοοοολα τα παραπάνω μπορείς (θα πρέπει) να τα μεταφέρεις και στους φίλους σου που τους προτείνεις να μας επισκεφθούν, προκειμένου να αποφύγουμε "εκπλήξεις"!

Α, και που'σαι μάστορα... Αν καμιά φορά σου ρίχνω άκυρο επειδή έχεις μεγάλη παρέα ή δεν δέχομαι να φέρεις +1 +2 ακόμα άτομα στην παρέα κλπ, μην το παίρνεις προσωπικά... Να χαρείς... Μην το παίρνεις προσωπικά επειδή δεν είναι προσωπικό! Αν γίνεται αυτό που μου ζητάς, πολύ ευχαρίστως και γιατί όχι!; Αν όμως σου πω "όχι", τότε αυτό σημαίνει ότι υπάρχει κάποιος λόγος. Αυτό. Απλά.

Επίσης! Άνθρωποι είμαστε... και σφάλματα κάνουμε... όλοι σε τούτη τη ζωή... και καμιά φορά τυχαίνουν και απρόοπτα... Κάποιος από την παρέα αρρώστησε, αγάπησε, βαρέθηκε, άλλαξαν τα εισιτήρια, κλπ... Όλα αυτά είναι κατανοητά! Αν όμως για οποιονδήποτε λόγο χρειαστεί να ακυρώσεις το τραπεζάκι σου, ενημέρωσε με κι εμένα έγκαιρα βρε μάστορα να χαρείς... Είναι κρίμα να κάνω ετοιμασίες και να σε περιμένω άδικα...

Και κάτι ακόμα πολύ σημαντικό! Πού θα παρκάρεις; Στο δρόμο! Μη μου ψάχνεις τρόπους να έρθεις πιο κοντά γιατί πολύ απλά, δεν υπάρχουν! Αν κάνεις καμιά εξυπνάδα και μπεις σε κανενός το χωράφι, την αυλή κανενός σπιτιού κλπ, να ξέρεις ότι δε θα σε σερβίρω ούτε νερό και θα σε στείλω να πας πίσω και να πάρεις το όχημα σου! Φτάνεις στο δρόμο, στην άσφαλτο, στη στάση (πάνω στη στροφή, στο κίτρινο κτίριο με τα περιστέρια), βλέπεις και την πινακίδα "ΜΥΛΟΙ", παρκάρεις κάπου εκεί και παίρνεις τον κατήφορο μονοπάτια σκαλοπάτια με τα πόδια! 

Περισσότερες πληροφορίες σχετικά με αυτό, εδώ:

https://kafeneiomyli.blogspot.com/2025/07/blog-post.html

Αυτά μάστορα... Νομίζω...

Τα φιλιά, την αγάπη μας από τους Μύλους και... 

*όταν έρθει η ώρα του τρύγου με το καλό, που θα κλείσουμε εκείνη τη μέρα... και όσον αφορά τις ώρες, τις μέρες  και τον τρόπο λειτουργίας του Σεπτέμβρη, κλπ θα ενημερωθείς και πάλι εδώ!

Πάθαμε Αύγουστο!

 Καλησπέρα καλοί μου άνθρωποι!!

Όπως κάθε χρόνο, παραδοσιακά τον δεκαπενταύγουστο είμαστε κλειστά.

Γενικά:

Το καφενείο ανοίγει καθημερινά εκτός Δευτέρας μετά της 19:00. Τα μεζεδάκια σερβίρονται μετά της 20:00.

Τα μεζεδάκια είναι έκπληξη! Δεν παραγγέλνει κανείς φαγητό. Σας φέρνουμε διάφορα μεζεδάκια μέχρι να μας πείτε "στοπ"! (Αν υπάρχει αλλεργία σε κάτι εννοείται μας το λέτε)

Σε κάθε περίπτωση (είτε για καφεδάκι είτε για μεζεδάκι), θα πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί επικοινωνία (τηλέφωνο , sms, Viber, κλπ) ώστε να ελέγξουμε τη διαθεσιμότητα και να κρατήσουμε τραπεζάκι (έχουμε μόλις 4 τραπεζάκια...)

Πάρτε μας λοιπόν τηλέφωνο ή στείλτε μας ένα μήνυμα (ΠΡΙΝ ΞΕΚΙΝΗΣΕΤΕ ΓΙΑ ΝΑ ΕΡΘΕΤΕ) να μας πείτε πόσα άτομα είσαστε, να δούμε αν χωράμε και να συνεννοηθούμε!

Όοοοολα τα παραπάνω μπορείς (θα πρέπει) να τα μεταφέρεις και στους φίλους σου που τους προτείνεις να μας επισκεφθούν, προκειμένου να αποφύγουμε "εκπλήξεις"!

Α, και που'σαι μάστορα... Αν καμιά φορά σου ρίχνω άκυρο επειδή έχεις μεγάλη παρέα ή δεν δέχομαι να φέρεις +1 +2 ακόμα άτομα στην παρέα κλπ, μην το παίρνεις προσωπικά... Να χαρείς... Μην το παίρνεις προσωπικά επειδή δεν είναι προσωπικό! Πολύ απλά, έχουμε πάθει Αύγουστο... Αυτό...!

Τα φιλιά, την αγάπη μας από τους Μύλους και καλή Παναγιά!

* Όταν έρθει η ώρα του τρύγου θα ενημερώσουμε και πάλι.

Του νερού τα παραμύθια

  Άκου τώρα μάστορα μια φανταστική ιστορία...

Ήτανε λέει κάποτε ένα όμορφο, μικρό χωριό που είχε μια όμορφη, αστείρευτη πηγή...

Από την πηγή αυτή, ανάβλυζε νεράκι γάργαρο και δροσερό, το οποίο διέσχιζε όλα τα χωριουδάκια της περιοχής εκείνης... Έπιναν οι κάτοικοι των χωριών, ποτίζονταν τα περιβόλια, παίζαν τα παιδιά, δροσίζονταν οι ντόπιοι και οι επισκέπτες. 

Μη φανταστείς δα και κάνα Νιαγάρα! Το νεράκι που έτρεχε από αυτήν την πηγή ήταν τόσο όσο να καλύψει τις ανάγκες των τριγύρω χωριών με τους κατοίκους τους και τα περιβόλια τους. Δεν περίσσευε σταγόνα! Λες και ίδια η φύση το είχε κανονισμένο έτσι...

Για την καλύτερη εξυπηρέτηση όλων των κατοίκων, οι άνθρωποι βρήκαν έναν τρόπο ώστε το νερό να φεύγει από τη μια για τα χωράφια και τα περιβόλια κι από την άλλη για τις ανάγκες των σπιτιών.

Ε, τα καλοκαίρια που οι ανάγκες ήταν αυξημένες, έδιναν λίγο παραπάνω νερό προς τα σπίτια... και μειωνόταν λίγο προς τα περιβόλια... Λογικό!

Το νεράκι της πηγής αυτής όμως, όσο τα χρόνια περνούσαν, λιγόστευε... Όλο και λιγόστευε...

Από τα σπίτια δεν έβλεπαν την διάφορα οι άνθρωποι. 

Οι αγρότες όμως όμως το καταλάβαιναν και ανησυχούσαν πολύ!

Μια μέρα η κατάσταση έφτασε σε σημείο απελπισίας! Άρχισαν οι ντόπιοι να ψάχνουν να βρουν το λόγο που το νερό έχει λιγοστέψει τόσο πολύ!

Έψαχναν μέρα... Έψαχναν νύχτα... μήπως κάπου υπάρχει διαρροή... Μήπως κάπου υπάρχει βλάβη... Μήπως κάπου έχει φράξει το νερό... Μήπως φταίει το ένα..  μήπως φταίει το άλλο...

Μέσα στη νύχτα να περπατάνε πλάι-πλάι στο νερό, σε βατομενα μονοπάτια, να σκαρφαλώνουν σε βράχια, ανάμεσα στα αγκάθια... Δε σταματούσαν , μέχρι να βρούν τι φταίει. Δεν γινόταν να συνεχιστεί αυτή η κατάσταση! Τα δέντρα και τα περιβόλια κινδύνευαν να ρημάξουν!

Μεγάλη ταλαιπωρία! Μεγάλη αναστάτωση! Έψαχναν λοιπόν οι χωριανοί... έψαχναν, έψαχναν... και στο τέλος το βρήκαν!

Γιατί όπως λένε, όποιος ψάχνει βρίσκει.

Τι βρήκαν;

Σε κάποιο από αυτά τα χωριουδάκια, κάποιος άνθρωπος, είχε συνδέσει αγωγό δικό του πάνω στον κεντρικό αγωγό και τραβούσε το νερό!

Το αποτέλεσμα;

Καθώς ο κύριος αυτός τραβούσε βίαια, με αντλίες κλπ το νερό από το δίκτυο της ύδρευσης, το νερό δεν έφτανε να καλύψει τις ανάγκες των σπιτιών. Όποτε αναγκαστικά έπρεπε να πάρουν περισσότερο νερό από την πηγή και να το δώσουν προς ύδρευση.

Άρα ακόμα λιγότερο νερό για τα περιβόλια!

Η σύνδεση λένε μάλιστα ότι είχε γίνει πριν το ρολόϊ ώστε να μην χρεώνεται ο κύριος αυτός... ο πονηρός!

Τραβούσε τόσο νερό που έφτανε σε σημείο να πέσει η στάθμη και η πίεση σε όλα τα γύρω χωριά και κυρίως στο νερό των αγροτών!

Τι το έκανε τόσο νερό... κάνεις δεν έμαθε!

Τι έπινε;

Το πουλούσε;

Πότιζε;

Λουζόταν;

Γέμιζε πισίνες;

Γέμιζε στέρνες;

Έπλενε τα ποδάρια του;

Ποιος ξέρει... Άγνωστο...

Αυτό που έγινε όμως γνωστό, ήταν η τιμωρία του! 

Μια τιμωρία που δεν θα την ξεχνούσε ποτέ κανένας κάτοικος αυτών των χωριών!

Του είπανε λέει "να μην το ξανακάνεις αυτό"...

Ούτε κλήση... Ούτε κατακραυγή... Ούτε τιμωρία... Ούτε πρόστιμο... Ούτε κάποια ποινή... Ούτε τίποτα τέτοιο!

Τόνε μαλώσανε! Του σήκωσαν το δάχτυλο και του είπαν "να μην το ξανακάνεις αυτό"...!

Κι εγώ θυμάμαι που μου το έλεγαν αυτό οι μεγάλοι... όταν ήμουν μικρός που έκανα καμιά φορά καμιά αταξία... "μη το ξανακάνεις αυτό"!

Βέβαια... Το άλλο που ήταν επίσης άγνωστο ήταν και η ηλικία του ανθρώπου που το έκανε αυτό... 

Γιατί αν ας πούμε ήταν μικρό παιδί, τι να του έκαναν...;

Ή αν ήταν άνθρωπος με ειδικές ανάγκες... Τι να του έκαναν...;

Θα μπορούσαν ίσως, οι αρμόδιοι να απευθύνουν στους οικείους του... Ίσως... Αλλά ποιος ξέρει... Άλλωστε μιλάμε για μια φανταστική ιστορία... Οπότε μπορεί ο καθένας να φανταστεί και να δώσει εξηγήσεις ή να εξελίξει στο μυαλό του, αυτήν την ιστορία όπως θέλει...

Τέλος πάντων... Αυτό ήταν το παραμύθι... τέεεελος! 

...και έζησαν αυτοί καλά κι εμείς καλύτερα!

Λοιπόν καλοί μου άνθρωποι... Επειδή δε ζούμε σε παραμύθι... αλλά ζούμε στην πραγματικότητα, οι καιροί είναι δύσκολοι, και δεεεεε ζούμε και πολύ καλύτερα... εμένα αυτή η ιστορία... Κοίτα να δεις τώρα τι μου θύμισε αυτή η ιστορία... μου θύμισε ένα στίχο ρε μάστορα...

"Τα παραμύθια δεν είν' αλήθεια... αλλά τουλάχιστον δεν είναι ψέματα..."

Και μπορεί αυτή να είναι μια φανταστική ιστορία... αλλά θα μπορούσε να έχει συμβεί και στ' αλήθεια... ή να συμβεί στο μέλλον ίσως; Ποιος ξέρει...

Γι'αυτό λοιπόν να τη θυμόμαστε αυτή τη μικρή ιστορία και ας έχουμε το νου μας στους πονηρούς... 

Ας έχουμε το νου μας σε αυτούς τους λίγους πονηρούς, γιατί αυτοί οι λίγοι είναι που συνήθως προκαλούν προβλήματα και κάνουν δύσκολη τη ζωή των περισσότερων από εμάς.

Του νερού τα παραμύθια λοιπόν... Μια μικρή φανταστική ιστορία!

* η ιστορία (όπως έχει ήδη αναφερθεί) προέρχεται από τη σφαίρα της φαντασίας και οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα, μέρη και καταστάσεις είναι επίσης προϊόν φαντασίας 

** η φωτογραφία είναι αληθινή!

*** έχει και 2ο μέρος... αλ μπι μπακ!

Αύγουστε καλέ μου μήνα...

 Καλημέρα καλοί μου άνθρωποι!

Αύγουστε καλέ μου μήνα να'σουν δυο φορές το χρόνο!

Μπήηηηκαμε και στον Αύγουστο λοιπόοοοον...!

Τι καλά!

Τι γίνεται τον Αύγουστο;

Μελτέμια, κόσμος, κίνηση, αυτοκίνητα, χαμός!

Τι γίνεται στο καφενείο τον Αύγουστο... ή μάλλον τί δεν γίνεται;

Ανεξαρτήτως εποχής, δεν αλλάζει τίποτα!

Δεν αλλάζει το μενού!

Δεν αλλάζουν οι τιμές!

Δεν αλλάζουν τα τραπεζοκαθίσματα!

Δεν αλλάζει ο χώρος του μαγαζιού!

Τι εννοώ;

Εννοώ μάστορα ότι όσοι χωρούσαμε πρίν τον Αύγουστο, τόσοι χωράμε και τώρα. Δεν βγάζουμε άλλα τόσα τραπεζάκια και καρέκλες για να "φουλάρουμε" τον Αύγουστο.

Επειδή όμως αυτήν την περίοδο έρχονται και ντόπιοι, φίλοι, συγγενείς και άνθρωποι του χωριού, θα πρέπει κάπως να βολευτούμε όλοι χωρίς να αφήσουμε κανέναν παραπονεμένο (όχι πολλούς τουλάχιστον).

Αυτό λοιπόν μάστορα σημαίνει ότι:

1. Αν θέλεις να κάνεις κράτηση, θα πρέπει να με πάρεις τουλάχιστον μία μέρα νωρίτερα (το αργότερο).

2. Πρέπει να κάνεις κράτηση! Ειδάλλως δεν θα βρεις να κάτσεις...

3. Όχι, δεν θα κάτσεις στις πεζούλες, στον πλάτανο, στο ναό κλπ, διότι... αφενός δεν είναι δυνατόν να σε σερβίρω στα πατώματα... αφετέρου θα πρέπει να φτάσουν τα πιάτα, ποτήρια, μαχαιροπήρουνα, φαγητά, ποτά κλπ για όσους κάθονται σαν άνθρωποι στα τραπέζια... 

Κι αν το καλοσκεφτείς, θα θυμηθείς ότι ο χώρος ο έξω, είναι αντίστοιχος με τον χώρο τον μέσα... Και το μαγαζάκι μας διαθέτει τόσο εξοπλισμό και δυναμική, όσο για να εξυπηρετήσει τόσο κόσμο. 

Πράμα που με απλά λόγια σημαίνει ότι... άπαξ και έρθεις έτσι "χύμα", πολύ πιθανόν να μην μπορέσω να σε σερβίρω ούτε νερό...

4. Όταν μάστορα κανείς κράτηση, να μου λες και για τα παιδιά. Όχι μόνο τους ενήλικες! 

Μου λέει ο άλλος ότι είναι 5 άτομα και σκάει μύτη με 5 ενήλικες + 4 παιδάκια! 

Και τα παιδάκια;

Που θα κάτσουν τώρα τα παιδάκια;

Στο πάτωμα;

Οκλαδόν;

Τιμωρία;

Έλα Παναγία μου...

5. Όταν στέλνεις φίλους σου, ενημέρωνε τους για τα παραπάνω (και τα παρακάτω), ώστε να γλιτώσουν την όποια έκπληξη ή ταλαιπωρία! Μην έρχονται τζάμπα τόσο δρόμο οι άνθρωποι και αντί για φαι, φάνε πόρτα... Αμαρτία είναι...

6. Δεν υπάρχουν εξαιρέσεις! Το "έλα μωρέ... τον ξέρω το μάστορα.. κάπου θα βολευτούμε" κλπ... Δεν! Όχι! Νόου! Νάϊν! Νιέτ! Νοτ! Νίξ! Δεν ισχύουν αυτά τα πράγματα!

7. Δεν αλλάζει το μενού!

Δεν υπάρχει η δυνατότητα να μαγειρέψω κάτι έξτρα, διαφορετικό, βιγκαν, κλπ... Ιδίως τέτοια εποχή! 

Ότι έχει η κουζίνα, αυτό είναι. Τέλος! 

Ανάμεσα στα πιάτα, συνήθως υπάρχουν και μερικά για χορτοφάγους. Συνήθως... όχι πάντα! 

8. Μην ξεχνάς μάστορα ότι πρόκειται για καφενείο.

ΚΑΦΕΝΕΙΟ! 

Όχι ταβέρνα!

Όχι μεζεδοπωλείο!

Όχι εστιατόριο!

Όχι μπάρ!

Όχι ρεστοράν!

Όχι! Όχι! Όχι!

Καφενείο με ότι αυτό συνεπάγεται λοιπόν...!

9. Φαγητά!

Το έχουμε ξαναπεί αλλά είναι σημαντικό και πρέπει να το υπενθυμίσω. Δεν παραγγέλνει κανείς φαγητό! 

Το καφενείο ανοίγει καθημερινά εκτός Δευτέρας μετά της 19:00. Τα φαγητά/μεζεδάκια κλπ, σερβίρονται μετά της 20:00.

Τα μεζεδάκια είναι έκπληξη! Δεν παραγγέλνει κανείς φαγητό. Σου φέρνουμε διάφορα μεζεδάκια μέχρι να μας πεις "στοπ"! (Αν υπάρχει αλλεργία σε κάτι εννοείται πως θα μας το πεις εγκαίρως)

Σε κάθε περίπτωση (είτε για καφεδάκι είτε για μεζεδάκι), θα πρέπει οπωσδήποτε να προηγηθεί επικοινωνία (τηλέφωνο , sms, Viber, κλπ) ώστε να ελέγξουμε τη διαθεσιμότητα και να κρατήσουμε τραπεζάκι ( όπως είπαμε και παραπάνω, έχουμε μόλις 4 τραπεζάκια... Οπότε εύκολα το καταλαβαίνεις)

10. Πάρκινγκ! Δεν υπάρχει "πιο εύκολος, κοντινός, κλπ δρόμος"! Μην δοκιμάζεις να μπεις σε χωματόδρομους, αυλές σπιτιών κλπ. Ο δρόμος είναι πάνω εκεί που έχει άσφαλτο και εκεί θα παρκάρεις το όχημα σου. Θα περπατήσεις δέκα λεπτά και θα φτάσεις. Δεν είναι τίποτα τραγικό... 

Μην το κάνουμε θέμα τώρα αυτό ρε μάστορα...

Εμείς που ζούμε μόνιμα εδώ, τι να πούμε δηλαδή;

11. Προαιρετικό (;)... Όταν έρχεσαι ή/και όταν φεύγεις από το καφενείο μάστορα... Να λες μια καλησπέρα/καληνύχτα, κάτι μάστορα, ε... Είναι ζήτημα αρχής, αξιοπρέπειας και ανθρωπιάς... 

Εδώ, είμαστε ένα μικρό χωριό... Μια χούφτα άνθρωποι... Μια καλησπέρα, μια καληνύχτα καλό είναι να τη λέμε... Τι λες κι εσύ;

Πες την κι ας πέσει χάμω...

Αυτά που λες μάστορα!

Ξέρω ξέρω... Πολύ πληροφορία... Σεντόνια και τέτοια... Ναι ναι ναι!

Δε πειράζει! Να διαβάζεις, να τα ξέρεις, να μη μου λες ότι δε στα είπα!

Αυτά που λες μάστορα!

Τα φιλιά... την αγάπη μας και καλή αντάμωση στους Μύλους λοιπόν!