Παρασκευή 21 Οκτωβρίου 2022

Τι ώρες παίρνουμε το μάστορα;

Μάστορα... 

Εεεεε μάστοραααα! 

Ναι, σε σένα μιλώ, ναι δα!


Κάτσε δυο λεφτά να τα πούμε μωρέ, που βιάζεσαι να πας;


Λοιπό... Άκου να δεις μάστορα... 

Άκουσε να δεις και κοίτα να σου πω...


Συνήθως... Συνήθως λέω... Σηκώνομαι πρωί... 

Κι όταν λέω πρωί, τι εννοώ;

Βάζω από βραδύς το ξυπνητήρι, να χτυπήσει 07:00 το πρωί.

Ναι;

Ωραιιιία...!



Κοίτα να δεις όμως τι μου συμβαίνει εμένα όταν βάζω ξυπνητήρι...

Ένα μυστήριο πράμα βρε παιδάκι μου...

Όταν βάζω ξυπνητήρι, αυτό βασικά σημαίνει, ότι έχω κάποια δουλειά να κάνω και δε θέλω να κοιμηθώ περισσότερο και να χάσω τη μέρα ή να μην προλάβω να κάνω όλες τις δουλειές μου!



Λογικό; Ε;

Χαίρομαι που συμφωνούμε μάστορα! Πόσο χαίρομαι!

Αλήθεια στο λέω! Ω, χαρά που κάμωωωωω! ΩωωωΩΩΩωωω!!!

Ε... Έτσι πιστεύω κι εγώ... Ναι!


Όταν όμως έχω δουλειά να κάνω παθαίνω και το άλλο το παράξενο... σηκώνομαι πρωτού χτυπήσει το ξυπνητήρι! Δεν είμαστε καλά! Άκου εκεί να δεις κάτι μυστήρια πράγματα... Τς τς τς...

Ναι σου λέω! Σοβαρολογώ! Και σοβαρομιλώ! Ναιιιιιιι! Ξυπνώ νωρίτερα! Πωωωωωω!

Άγχος... πα-πα-πα-πα!

Μάλλον η δουλειά είναι χαραγμένη στο υποσυνείδητο και κατά τις 5-6 η ώρα το πρωί μου φωνάζει "ξύπνα... ξυυυυυπνά μωρέ γέρο και μεσημέριασε δα καμένεωωωω ξύπνα"!!!

Και ίντα να κάμω δα κι εώ ο καμμένος... Ξυπνώ... Ίντα να κάμω;

Πίνω έναν καφέ και βάζω μπρος για τις δουλειές... Μέλισσες, σκυλάκια, γατάκια, παστέλια, περιβόλια, καφενείο, ψώνια, μερεμέτια, διάβασμα, γράψιμο, μαγειρέματα, μαστορέματα κλπ









Καλά μέχρι εδώ; 

Καλά... 

Είναι φυσιολογικά πράματα αυτά... Έτσι κάνεις κι εσύ θα μου πεις κι εγώ θα σε πιστέψω μάστορα και θα συμφωνήσω μαζί σου!

Βέβαια θα σε πιστέψω και θα σε νιώσω και θα σε καταλάβω γιατί έτσι νιώθω κι εγώ! Ναι, έχεις δίκιο κι έτσι είναι όπως τα λες! Έρχομαισαι στα λόγια μουσου!

Εσύ ρε μάστορα γιατί δεν με καταλαβαίνεις όμως; Μου λες;

Γιατί δεν καταλαβαίνεις ότι όταν ο άνθρωπος ξυπνάει από το χάραμα, μπορεί - λέω - μπορεί και να θέλει να ξαπλώσει και καμιά ωρίτσα το μεσημέρι, να ηρεμήσει, να ξεκουραστεί, να, να, να... Έτσι... Για λίγο... Λιιιιίγο!

Γιατί δεν καταλαβαίνεις και με στενοχωρείς βρε παιδάκι μου, θα μου πεις; Όχι, πες μου... Όοοοοχι, θέλω να μου πεις!

Γιατί δεν καταλαβαίνεις; 

Παρά μου αρχίζεις μεσημεριάτικα τις φωνές κάτω από το σπίτι ή να παίρνεις στο τηλέφωνο εκατό φορές λες και πρέπει να τρέξουμε γιατί... σπάσαν τα νερά;;;!!! Για όνομα!

Και οκ... Επειδή... Είπαμε... Να είμαστε κι άνθρωποι πάνω από όλα δηλαδή... Μπορεί να είναι και κάτι σοβαρό (χτύπα ξύλο)... να σηκώνω το τηλέφωνο ή να βγαίνω έξω να δω τι συμβαίνει... κι εσύ να θέλεις τελικά, τι;;;

Να ρωτήσεις αν είμαστε ανοιχτά... 

Γιατί το σκέφτεσαι... 

Να έρθεις... 

Το σκέφτεσαι... 

Μήπως έρθεις... 

Κι εγώ να σε ακούω...

και να κοιτώ ψηλά;

Και να κοιτώ τον ουρανό; 

Όχι για να επικαλεστώ τα θεία... 

αλλά για να δω...

Και να βλέπω...

Και να κοιτώ...

Μια το κινητό...

Και μια τον ουρανό...

Και να βρέχει! 

Που δεν έχουμε χώρο μέσα να κάτσεις άμα βρέχει;

Και το ξέρεις...

Και το ξέρω...

Που δεν μπορείς να φτάσεις εδώ άμα βρέχει;

Κι αυτό το ξέρεις...

Κι εγώ το ξέρω...

Που ούτως ή άλλως δηλαδή άμα βρέχει!

Γουαταφ@κ δηλαδή;! (Που λεν και στο χωριό)


Μάστορα... Ε, μάστορα... Ναι δα! Σε σένα το λέω... Μην με γυρεύεις ώρες κοινής ησυχίας να χαρείς... Να χαρείς ότι αγαπάς... μην το κάνεις αυτό σε παρακαλώ! Ούτε χειμώνα, ούτε άνοιξη, ούτε καλοκαίρι, ούτε φθινόπωρο! 

Δεν είναι σωστό ρε μάστορα... πως να το κάνουμε δηλαδή; Αμαρτία είναι... Όποια εποχή και να είναι! Δεν είναι, ε... για πες...;

Θες να σου πω εγώ τώρα κάτι;

Να σου πω εγώ ποιες ώρες να με παίρνεις;

Έλα έλα, μη μου κάνεις μούτρα... Μη μου κάνεις μουτράκια και ζουβζουμουβζουβζου τώρα και βλακείες... Σοβαρέψου!

Λοιπόν...

Θα με παίρνεις μάστορα,  τα πρωινά και τα απογεύματα... Αυτό... Τόσο απλό! 

Θα μου πεις πρωινό είναι για αυτόν που ξυπνάει στις 6... Πρωινό είναι και για αυτόν που ξυπνάει στις 12...

Θα σου πω σε δεδομένα "μαστόρικα" για να μην έχουμε τίποτα παρεξηγήσεις...

Πρωινά λοιπό σημαίνει από τις 8 το πρωί ως τις 1 (-2 το πολύ) το μεσημέρι... και απογεύματα σημαίνει από τις 5-6 και μετά μέχρι τις 9-10 το βράδυ. 

Εάν για κάποιο λόγο δεν το σηκώνω αυτές τις ώρες, τότε αυτό θα σημαίνει ότι: 

1. Είμαι στο δρόμο, στο τιμόνι (οδηγώ δηλαδή και δεν μπορώ να απαντήσω) 

2. Είμαι στις μέλισσες

3. Είμαι σε συνάντηση ή μάθημα 

4. Μαγειρεύω και δεν μπορώ να πιάσω το τηλέφωνο

5. Τέλος πάντων μάλλον θα έχω κάποια δουλειά και πολύ απλά δεν μπορώ να απαντήσω τη συγκεκριμένη στιγμή 



Δεν είναι κάτι προσωπικό, μην με παρεξηγήσεις, προς θεού!

Θα δω την κλήση σου και θα σε καλέσω εγώ το συντομότερο δυνατόν! Στ'ορκίζομαι!

Θες να σου πω και κάτι άλλο φανταστικό μπορείς να κάνεις; Στείλε μου ένα μήνυμα!!! Ναιιιιιιι!!! Μύνημα!!! Μόλις το δω, αμέσως... Με την πρώτη ευκαιρία θα σε καλέσω ή θα σου απαντήσω!!! Ρίλι!!! Αμσίριους!!! Νόου νταουπτ οβ δατ!!!

Αααα! Και που'σαι μάστορα... Μεταξύ μας, ε... θαρρώ πως λίγο - πολύ, ισχύουν και για άλλους αυτά τα περίεργα με τις ώρες κοινής ησυχίας κλπ, ε... έχε το κατά νου... Δε ξέρω! Μπορεί! Μπορεί να είναι κι άλλοι μυστήριοι σα ντο μάστορα και να μη τζι αρέσει βρε παιδάκι μου να τους παίρνεις μεσημεριάτικο... Δε ξέρω... λέω... μπορεί!

Αυτά βρε μάστορα... Έλα... Καλή συνέχεια και καλή καρδιά...

Τα λέμε σύντομα στο καφενείο με καμιά ρακή.

Λοιποοοό...

Αυτά βρε παιδιά...

Την αγάπη μου σε όλους και όλες σας...

Ο μάστορας 

Να'στε όλοι καλά!