Να'μαστεεεεε πάλι εδώωωω…!
Σας έλειψα;
Ε;
Λίγο;
Τόσο δα;
Δε σου έλειψε ο ναός;
Το νεράκι;
Ο πλάτανος;
Η καρυδιά;
Η κουκουβάγια;
Ο μάστορας;
Αυτός ο γκρινιάρης;
Αυτός ο γρουσούζης;
Ε;
Έλα μάστορα!
Κάτσε λιγάκι εδώ επαέ να τα πούμενε δα…
Ανοίξαμε ντε! Αμέ!
Ναιιιιιιι…! Τα καταφέραμε! Αργήσαμε λιγάκι εφέτος αλλά δε φταίμε εμείς… "ανωτέρα βία" θα το πω, και τις λεπτομέρειες θα τις πούμε από κοντά.
Ανοίξαμε λοιπόν!
Πάμε όμως μάστορα, να θυμηθούμε τα "πως, πότε, τι,γιατί" κλπ, γιατί θαρρώ πως τα έχουμε ξεχάσει.. ναι;
Ναι!
Ωραίαααα…
Τα έχουμε ξαναπεί αλλά ξέρω ότι σ'αρέσει να τ'ακους… κι αφού σ'αρέσει να τ'ακους… άκου τα λοιπό!
Πάμε;
Πάμε!
Λοιπό…
Πώς;
Κι όταν λέω "πως" τι εννοώ;
Εννοώ ότι δεν ανοίγουμε ως καφετέρια… ως ταβέρνα… ως ρεστοράν, ψησταριά, οβελιστήριο, πατσατζιδικο, σουβλατζίδικο, μπραντσάδικο, κρεπερί, τοστάδικο, μπάρ ή οτιδήποτε άλλο…
Ίντα μααζί είν' ευτό;
Είναι ένα "παραδοσιακόν καφενείον - παντοπωλείον".
Αυτό και τίποτα παραπάνω!
(Είναι και Μελισσοκομικόν Καφενείον βεβαίως βεβαίως αλλά θα τα πούμε άλλη φορά αυτά μην τα μπλέξουμε... Ένα - ένα...)
Όπως το γράφει και η ταμπέλα του μαγαζιού!
"Παραδοσιακόν Καφενείον - Παντοπωλείον: η Κουκουβάγια και ο Μάστορας". Αλήθεια! Αυτό γράφει!
Άρα…
Καφενείο λοιπόν!
Πότε ανοίγει;
Τι ώρα είμαστε εδώ;
Από τις 7 το απόγευμα!
Το "από τις 7 το απόγευμα" σημαίνει ότι εσύ θα έρθεις από τις 7 και μετά! Όχι να είσαι εδώ πριν τις 7... Το εξηγώ κι αυτό μην έχουμε τίποταααα... Ξέρεις... Με καταλαβαίνεις πως το λέω...!
Όχι πρωί!
Όχι μεσημέρι!
Όχι ολοήμερο!
Όχι ότι ώρα να'ναι!
Δεν είναι βρε παιδάκι μου τγουεντιφορσεβεν! Πώς να το κάνουμε δηλαδή;!
Από τις 19:00 μ.μ. καθημερινά όμως, ναι!
Κάθε μέρα μετά τις 7 το απόγευμα λοιπόν είμαστε εδώ!
19:00μμ
Ναιντιν-χαντρετ-άουαρς που λεν' και στο χωριό.
Στις επτά, λοιπό ανοίγουμε για καφεδάκι και οι μεζέδες ξεκινούν να σερβίρονται από τις οκτώ (20:00μμ).
Να το πούμε άλλη μια;
Να το πούμε!
Τι ώρα ανοίγει το καφενείο;
Το καφενείο ανοίγει στις επτά!
Τι ώρα έχει μεζέ;
Μεζέ έχει μετά τις οκτώ!
Ωραία;
Ωραία...!
ΕΚΤΌΣ (!)... Εκτός απροόπτου, όπου κατά 99.999999999 % φροντίζουμε να ενημερώνουμε μέσω της σελίδας στο Facebook, στο Instagram, στο blog, κλπ
Αύριο ας πούμε, Δευτέρα 22 του μήνα, θα είμαστε κλειστά...
Κι εννοείται πως στο καφενείο δεν πάμε στις 12 τη νύχτα, ε!
Δεν είμαστε μπαράκι!
Δεν είμαστε άφτερ εδώ!
Άντε μπράβο!
Όμορφα πράγματα… είπαμε!
Κατά τις 12 τη νύχτα κοιτάμε να μαζευόμαστε, γιατί έχουμε και σπίτια κι έχουμε και δουλειές, ε!
Μη τρελαθούμε!
Α! Αααα!
Εντάξει;
Όμορφα!
Μπράβο μάστορα!
Γιατί;
Τι "γιατί";
Γιατί δεν ανοίγουμε νωρίτερα;
Πιο νωρίς το μεσημέρι;
Το πρωί;
Όλη μέρα;
Είμαι σίγουρος ότι αναρωτιέσαι!
Σε καταλαβαίνω… είναι μία λογική απορία, δε λέω…
Κάτσε να σου εξηγήσω όμως…
Έλα να σου πω μάστορα!
Το ξέρεις το μαγαζάκι μας;
Το ξέρεις.
Το ξέρεις το χωριουδάκι μας;
Το ξέρεις.
Να σου θυμίσω ότι πέρα από αυτά, τα βασικά, έχουμε επίσης:
περιβολάκι που πρέπει να περιποιείται, μελισσούλες που πρέπει να φροντίζουμε,
ζωάκια που χρειάζονται κι αυτά φροντίδα σκυλάκια, γατάκια, κατσικάκια, κοτούλες, κουνελάκια, κλπ
Και… πρέπει επίσης να:
Πάμε για ψώνια,
Να γυρίσουμε,
Να κουβαλήσουμε...
*εδώ θα σου θυμίσω ότι ο δρόμος δεν κατεβαίνει στο χωριό… πρέπει λοιπόν να πέσει κουβάλημα βαρβάτο λοιπόν, και να καλύψουμε Χ απόσταση σε μονοπάτια, πολλά πολλά πολλά σκαλοπάτια κλπ και με πολλά κιλά στα χέρια, στην πλάτη, στους ώμους, στ' αυτιά, κλπ…
και χρόνο παίρνει…
και ζόρικο πράμα είναι…
Θυμάσαι τόοοοτε, που μου παραπονιοσουν ότι "είναι πολλά τα σκαλοπάτια" και "πως θα τα ανέβω" και "πως θα τα κατέβω" και κάτι τέτοια;
Ε;
Θυμάσαι;
Θυμάσαι, πως δε θυμάσαι!
Ε, βάλε τώρα στο μυαλό σου ότι πρέπει να ανέβεις και να κατέβεις αυτά τα σκαλοπάτια και μονοπάτια με μια φιάλη υγραερίου στην πλάτη ή με ένα σακί πατάτες ή με μπύρες ή... ή... ή... Κατάλαβες τώρα που το πάω, ε;
Ε... Ααααααα'ναι'γειά σου βρε μάστορα! Αυτό εννοώ!
Και...
Μετά πρέπει:
Να τακτοποιήσουμε,
Να μαγειρέψουμε,
Να καθαρίσουμε,
Να ετοιμάσουμε το μαγαζί,
Να ανοίξουμε…
Να έρθεις, να πιεις, να φας, να σε δούμε, να μας δεις, να περάσουμε καλά,
Να μαζέψουμε, να καθαρίσουμε, να κλείσουμε, να φάμε κι εμείς κάτι, να ξεκουραστούμε, να ξυπνήσουμε το πρωί και φτου ξανά-μανά τα ίδια… αν βάλεις και κάνα απροόπτο πχ κάποια οικογενειακή υποχρέωση πχ γάμος, ή καμιά βρύση που στάζει, κάνα λάστιχο που έσκασε, καμιά λάμπα που δεν ανάβει, κάνας τρύγος και ότι άλλο μπορεί να σου τύχει καλοκαιριάτικα, καταλαβαίνεις ότι όχι απλά δεν περισσεύει χρόνος… αλλά κι ο διαθέσιμος που υπάρχει δεν μας φτάνει!
Άαααασε που και νωρίτερα άμα ανοίξουμε, ο ήλιος είναι ψηλά, καίει και γυρνάμε γύρω - γύρω σαν τις άδικες κατάρες με τις καρέκλες και τα τραπέζια να πετύχουμε σκιά και δροσιά…
Μ'αυτά και μ'αυτά λοιπόν δεν μας παίρνει να κάνουμε κι αλλιώς, οπότε μάστορα… απογευματάκια είναι μόνο ανοιχτό το μαγαζάκι.
Ξαναλέω λοιπόν:
Ανοίγουμε στις 7 το απόγευμα, εκτός απροόπτου.
Πάμε και στο "γιατί".
Γιατί;
Τι εννοείς γιατί;
Γιατί το κάνουμε αυτό;
Πρώτα απ' όλα για εμάς τους ίδιους, για τους κατοίκους του χωριού μας, γιατί τα καφενεία είναι αυτά που κρατάνε ακόμα ζωντανά τα χωριά μας.
Γι'αυτό το κάνουμε.
Μου αρέσει να λέω ότι περισσότερο πρόκειται για ένα κοινωνικό έργο πάρα για ένα απλό, κοινό μαγαζί.
Παμ' παρακάτ'...
Πάρκινγκ και δρόμος.
Μμμμμμμ… φτάσαμε και σ'αυτόοοο (πάλι)…!
Λοιπό!
Δρόμος στο χωριό δεν μπαίνει.
Δε φτάνει!
Δεν έρχεται ο δρόμος κοντά στο καφενείο βρε μάστορα!
Πώς να το κάνουμε δηλαδή;!
Δεν έχει δρόμο το χωριό!
Δεν!
Μέχρι που φτάνει;
Μέχρι τη στάση του λεωφορείου. Εκεί φτάνει. Εκεί παρκάρεις και παίρνεις τα μονοπάτια και τα σκαλοπάτια ώσπου να φτάσεις κάτω στο καφενείο.
Μη μου πεις ότι δεν έχει χώρο!
Άντε και δεν έχει χώρο, όπως το λες… να το δεχτώ…
Για σκέψου το όμως λιγάκι…
Γιατί αν όντως δεν έχει χώρο στο δρόμο, τι θα μπορούσε να σημαίνει αυτό, άραγε;
Χμ…
Τότε αυτό σημαίνει ότι δεν έχει χώρο ούτε στο καφενείο μάστορα!
Ναιιιιι! Θα μπορούσε! Αλήθεια!
Άρα…;
Άρα, για να μην παιδεύεσαι κι εσύ, μην το ψάχνεις περαιτέρω…
Μην προσπαθείς να βρεις άλλο δρόμο πιο κοντινό και μπαίνεις σε αυλές, σπίτια, ιδιωτικούς δρόμους ή σε δρόμους που έχουν φτιαχτεί για να μπορούν να εξυπηρετηθούν οι λιγοστοί κάτοικοι αυτού του μικρού χωριού.
Το μόνο που θα κερδίσεις είναι παρατηρήσεις, γκρίνιες,παράπονα και στο τέλος θα σου βγεί από τη μύτη η βόλτα.
Εγώ στο έχω πει άλλωστε… στο έχω ξαναπεί και μαναματαξαναπεί αλλά εσύ μυαλό δε βάζεις!
Πάρε με ένα τηλέφωνο ή στείλε ένα μήνυμα πρώτου μας έρθεις!
Κι αν είναι κι Αύγουστος, πάρε κι από την προηγούμενη μέρα! Και πιο πριν! Δύο μέρες νωρίτερα! Τρεις μέρες νωρίτερα! Όσο το νωρίτερο, τόσο πιο καλά!
Καλά... Δεν το συζητώ να μου πεις ότι θα έρθεις με 2 φίλους σου και ξαφνικά να σκάσεις μύτη με 5-6-7 νομάτους! Έτσι... απροειδοποίητα! Εδώ είσαι φάουλ... Φάουλ καραμπινάτο όμως!
Τέσσερα τραπεζάκια είναι όλο κι όλο το καφενείο… γεμίζει για πλάκα! Αφού το ξέρεις!
Τέλος πάντων...
Τι λέγαμε... Α, το όχημα!
Ακόμα κι αν το ζορισεις και βρεις να χώσεις κάπου το όχημα… μπορεί να μην έχει καρέκλα να κάτσεις στο καφενείο!
Οπότε;
Τι κατάφερες;
Για πες μου;
Για το καλό σου τα λέει ο μάστορας… μη ντο μπαρεξηγείς!
Και προς θεού… πότε, να ΠΟΤΕ μην κάνεις αυτό που έκανε ο άλλος πρόσφατα…
Που εμ πάρκαρε σε ένα από τα άκυρα σημεία που περιγράφω από πάνω,
εμ έπιασε δύο θέσεις πάρκινγκ,
εμ τσακώθηκε με ανθρώπους του χωριού…
Βρέθηκαν και δύο αυτοκίνητα με σκασμενα λάστιχα την επόμενη μέρα το πρωί… ημαρτον δηλαδή!
Τα είπαμε όλα;
Χμ… Α, ξέχασα!
Μενού!
Μενού;
Μενουυυυύ;;;
Για φερ'το καλά στο νου μάστορα… για να το δούμε λιγάκι το ζήτημα…
Με μια λέξη θα στο πω (ξανά)… εδώ είναι καφενείο!
Το μενού στο φτιάχνει ο μάστορας!
Δεν παραγγέλνεις εδώ…
Ούτε μια πατάτες…
Ούτε μια σαλάτα…
Ούτε μια από τούτο, μία από 'κείνο…
Δεν έχει τέτοια πράματα εδώ…
Έχε εμπιστοσύνη στο μάστορα και όλα θα πάνε καλά!
Πρόμις!
Α! Και που'σαι μάστορα! Το καφενείο, δεν είναι ένα κοινό, απλό καφενείο, ε! Είναι μελισσοκομικό καφενείο! Βεβαίως! Καθώς ο μάστορας είναι και μάγειρας και μάστορας και μελισσοκόμος... Πριν φύγεις να μπεις μέσα και να πάρεις κι ένα βάζο μέλι, γύρη, πρόπολη, κηραλοιφούλα, κλπ, ε! Άντε μπράβο! Και θα δεις... Ο μάστορας θα σε αγαπάει άλλο τόσο μετά!
Κι άμα λαχταράς να πάρεις μελάκι και δε μπορείς να έρθεις, δε μπειράζει... Ζήτα μου το εσύ και θα στο φέρω εγώ που ξέρω κι από βέσπα...
Αυτά τα… λίγα, προς το παρόν βρε παιδιά!
Θα τα ξαναπούμε σύντομα!
Πολλά πολλά φιλιά από τους εξωτικούς Μύλους, την κουκουβάγια και τον μάστορα!
Να είστε όλοι καλά!
Να έχετε καλό υπόλοιπο καλοκαίρι!
Να έχετε υγεία και να είσαστε χαρούμενοι!
Του μπι κοντίνιου!
*Το'πιασες πιο πάνω που λέει για αύριο, ε; Αύριο Δευτέρα 22 Αυγούστου 2022 το καφενείο θα είναι κλειστό. Εγώ σου το'πα, μη λες πως δε σου το'πα! Φιλιά πολλά πολλά και καλή αντάμωση από Τρίτη!